Mail ons

Overzicht

Aanbestedingen: Fit met de trainers belangrijk criterium, maar niet heus!

Blogpost 22 Mar 2011

De laatste tijd ben ik druk met een aantal aanbestedingen. Dat worden mooie trajecten, maar als ik bezig ben met het invoeren van de gevraagde informatie erger ik me ook vaak.

Deze week kwam ik twee keer hetzelfde rare fenomeen tegen. Zoals iedereen weet mogen we geen contact hebben met de opdrachtgevers, anders dan op een speciaal ingesteld vragenuurtje. Bij een van de aanbestedingen stond: “Een belangrijk criterium is de fit met de trainers. Stuur een CV mee van de trainers die u in wilt zetten. U moet wel garanderen dat zij ook daadwerkelijk de trainingen gaan uitvoeren.” Maar wanneer wordt dan bepaald of er een ‘fit’ is. En als die er niet is, mogen we dan ineens wel aanpassen? Hoe zit het dan met de garantie dat zij de trainingen gaan uitvoeren? Of is het een rituele dans?

Ervaring op papier

Bij een andere aanbesteding is het nog vreemder. Dan komen we alleen door de eerste voorronde als we bij de vijf hoogste scores zitten op zaken als omzet, referentie en technische bekwaamheid. Dat vereist in dit geval meer dan acht jaar ervaring in het geven van trainingen Adviesvaardigheden. Ook dan moeten we garanderen dat deze mensen worden ingezet, maar wie zegt dat deze ‘oudjes’ de beste fit zijn met jonge adviseurs? En hoe kan het zijn dat de kans op de beste fit groter is bij de bedrijven met een hoge omzet, zeker meer dan €400.000.

Waarom doen we dit elkaar aan? Wanneer stoppen we met deze poppenkast? Zijn er geen echt goede criteria te bedenken? Of draaien we het proces eens om: een elevator pitch via de webcam. Of life een eerste ‘idols-selectieronde en de mensen die de beste fit hebben gaan door naar de volgende ronde. Dan praten over de inhoud. En is die goed, dan naar de finale waar alle criteria te samen komen. Zullen we?

Lees Annet’s vorige blog waarin ze ook een aantal vernieuwende presentatiemethodes voorstelt…

LEES MEER!

De laatste tijd ben ik druk met een aantal aanbestedingen. Dat worden mooie trajecten, maar als ik bezig ben met het invoeren van de gevraagde informatie erger ik me ook vaak.

Deze week kwam ik twee keer hetzelfde rare fenomeen tegen. Zoals iedereen weet mogen we geen contact hebben met de opdrachtgevers, anders dan op een speciaal ingesteld vragenuurtje. Bij een van de aanbestedingen stond: “Een belangrijk criterium is de fit met de trainers. Stuur een CV mee van de trainers die u in wilt zetten. U moet wel garanderen dat zij ook daadwerkelijk de trainingen gaan uitvoeren.” Maar wanneer wordt dan bepaald of er een ‘fit’ is. En als die er niet is, mogen we dan ineens wel aanpassen? Hoe zit het dan met de garantie dat zij de trainingen gaan uitvoeren? Of is het een rituele dans?

Ervaring op papier

Bij een andere aanbesteding is het nog vreemder. Dan komen we alleen door de eerste voorronde als we bij de vijf hoogste scores zitten op zaken als omzet, referentie en technische bekwaamheid. Dat vereist in dit geval meer dan acht jaar ervaring in het geven van trainingen Adviesvaardigheden. Ook dan moeten we garanderen dat deze mensen worden ingezet, maar wie zegt dat deze ‘oudjes’ de beste fit zijn met jonge adviseurs? En hoe kan het zijn dat de kans op de beste fit groter is bij de bedrijven met een hoge omzet, zeker meer dan €400.000.

Waarom doen we dit elkaar aan? Wanneer stoppen we met deze poppenkast? Zijn er geen echt goede criteria te bedenken? Of draaien we het proces eens om: een elevator pitch via de webcam. Of life een eerste ‘idols-selectieronde en de mensen die de beste fit hebben gaan door naar de volgende ronde. Dan praten over de inhoud. En is die goed, dan naar de finale waar alle criteria te samen komen. Zullen we?

Lees Annet’s vorige blog waarin ze ook een aantal vernieuwende presentatiemethodes voorstelt…

LEES MEER!