Mail ons

Overzicht

Leren doet soms even pijn

Blog 22 Aug 2018

Consultants en veranderaars in het Sioo-programma CP&C werken aan hun rol in en bij (organisatie)verandering. Dat gaat verder dan alleen het delen van kennis of aantoonbaar rendement. Ze nemen een positie in het maatschappelijk debat en maken dat ook zichtbaar. In deze blogpost deelt deelnemer Janet Valentin de onzekerheid die het leren van nieuwe dingen met zich meebrengt en hoe ze worstelde met de weerstand die het opriep.

Hoe kan het toch dat feedback soms zo binnen kan komen en een pijnlijke knoop in mijn maag oplevert? Terwijl ik op andere momenten feedback meer dan graag ontvang en er zelfs naar hunker, zodat ik mezelf kan ontwikkelen? Het is zondagochtend, ik lees de feedback van mijn docent en wat studiegenoten. ‘Gadverdamme’; en er gaat een scheut pijn door mijn buik. Ik voel afwijzing, ik voel falen en voel de behoefte me te verdedigen.

Ik wil deze verbetersuggesties helemaal niet ontvangen. Van alles gaat door mijn hoofd. ‘Bloggen vind ik helemaal niet leuk, dus deze feedback hoef ik me niet aan te trekken.’ Maar mijn gevoel wint en de krampgevoelens gieren door mijn lijf, er ontstaat een onbestemd gevoel, een knoop in mijn buik. De feedback is veel omvangrijker dan mijn eigen tekst. ‘Dat kan toch niet waar zijn! Stom gedoe, zo’n blog.’ Mijn lijf en hoofd gaan op slot. Iets in me zegt dat ik snel door moet gaan om de feedback te verwerken en ervan te leren. Maar de knoop verdwijnt niet en er gebeurt helemaal niets. Ik blijf denken dat ik eigenlijk de blogs helemaal niet wil schrijven, laat staan nog eens verbeteren. Ik klap mijn laptop net iets te hard dicht en mok wat in het rond.

Leren kun je leren

De feedback geeft me een gevoel van afwijzing, dat ik niet aan de norm van een ander voldoe. De norm van iemand die ik belangrijk vind. Misschien hoor ik er zelfs in dat ik niet goed genoeg ben. Ik doe nog steeds niets en loop nog steeds zichtbaar en tot grote irritatie van mijn gezin mokkend rond.

 

“Ohhh jawel, jij gaat er doorheen, dame!
Jij wilt dit wel kunnen, jij wilt dit wel leren.”

 

‘Wat gebeurt hier toch?,’ denk ik. ‘Je bent kennelijk niet duidelijk genoeg geweest in de blogs dus deal with it!’ ‘Misschien heb ik dan toch het verkeerde opleidingsprofiel gekozen,’ is de gedachte die volgt. Ondanks dat mijn lichaam zich verzet tegen het bloggen, wint mijn hoofd na een uur mokken het toch. Dat hoofd zegt tegen mij: ‘Ohhh jawel, jij gaat er doorheen dame! Jij wil dit wel kunnen, jij wil dit wel leren. Je weet van jezelf dat je liever niet leert als je het niet echt wil kunnen of als het echt moeilijk wordt. Maar juist dan, juist dan heb je door te pakken.’ En dus zit er niets anders op dan vandaag even niet mijn buik maar mijn hoofd te volgen. Ik klap het beeldscherm van mijn laptop omhoog, open in Word een nieuw, leeg document en schrijf in één ruk een nieuwe blog, deze blog. De knoop in mijn maag verdwijnt en ik kan de gegeven feedback een plek geven in deze blog en voel, vol vertrouwen, ook in alle toekomstig blogs.

Deel hiernaast Janet’s artikel op je kanalen en vertel wat jouw ‘leertriggers’ zijn. Wil jij ook aan de slag met nieuwe vaardigheden? Ontdek het CP&C-programma en lees meer op onze blog. Lees bijvoorbeeld: ‘Waarderend vernieuwen

Consultants en veranderaars in het Sioo-programma CP&C werken aan hun rol in en bij (organisatie)verandering. Dat gaat verder dan alleen het delen van kennis of aantoonbaar rendement. Ze nemen een positie in het maatschappelijk debat en maken dat ook zichtbaar. In deze blogpost deelt deelnemer Janet Valentin de onzekerheid die het leren van nieuwe dingen met zich meebrengt en hoe ze worstelde met de weerstand die het opriep.

Hoe kan het toch dat feedback soms zo binnen kan komen en een pijnlijke knoop in mijn maag oplevert? Terwijl ik op andere momenten feedback meer dan graag ontvang en er zelfs naar hunker, zodat ik mezelf kan ontwikkelen? Het is zondagochtend, ik lees de feedback van mijn docent en wat studiegenoten. ‘Gadverdamme’; en er gaat een scheut pijn door mijn buik. Ik voel afwijzing, ik voel falen en voel de behoefte me te verdedigen.

Ik wil deze verbetersuggesties helemaal niet ontvangen. Van alles gaat door mijn hoofd. ‘Bloggen vind ik helemaal niet leuk, dus deze feedback hoef ik me niet aan te trekken.’ Maar mijn gevoel wint en de krampgevoelens gieren door mijn lijf, er ontstaat een onbestemd gevoel, een knoop in mijn buik. De feedback is veel omvangrijker dan mijn eigen tekst. ‘Dat kan toch niet waar zijn! Stom gedoe, zo’n blog.’ Mijn lijf en hoofd gaan op slot. Iets in me zegt dat ik snel door moet gaan om de feedback te verwerken en ervan te leren. Maar de knoop verdwijnt niet en er gebeurt helemaal niets. Ik blijf denken dat ik eigenlijk de blogs helemaal niet wil schrijven, laat staan nog eens verbeteren. Ik klap mijn laptop net iets te hard dicht en mok wat in het rond.

Leren kun je leren

De feedback geeft me een gevoel van afwijzing, dat ik niet aan de norm van een ander voldoe. De norm van iemand die ik belangrijk vind. Misschien hoor ik er zelfs in dat ik niet goed genoeg ben. Ik doe nog steeds niets en loop nog steeds zichtbaar en tot grote irritatie van mijn gezin mokkend rond.

 

“Ohhh jawel, jij gaat er doorheen, dame!
Jij wilt dit wel kunnen, jij wilt dit wel leren.”

 

‘Wat gebeurt hier toch?,’ denk ik. ‘Je bent kennelijk niet duidelijk genoeg geweest in de blogs dus deal with it!’ ‘Misschien heb ik dan toch het verkeerde opleidingsprofiel gekozen,’ is de gedachte die volgt. Ondanks dat mijn lichaam zich verzet tegen het bloggen, wint mijn hoofd na een uur mokken het toch. Dat hoofd zegt tegen mij: ‘Ohhh jawel, jij gaat er doorheen dame! Jij wil dit wel kunnen, jij wil dit wel leren. Je weet van jezelf dat je liever niet leert als je het niet echt wil kunnen of als het echt moeilijk wordt. Maar juist dan, juist dan heb je door te pakken.’ En dus zit er niets anders op dan vandaag even niet mijn buik maar mijn hoofd te volgen. Ik klap het beeldscherm van mijn laptop omhoog, open in Word een nieuw, leeg document en schrijf in één ruk een nieuwe blog, deze blog. De knoop in mijn maag verdwijnt en ik kan de gegeven feedback een plek geven in deze blog en voel, vol vertrouwen, ook in alle toekomstig blogs.

Deel hiernaast Janet’s artikel op je kanalen en vertel wat jouw ‘leertriggers’ zijn. Wil jij ook aan de slag met nieuwe vaardigheden? Ontdek het CP&C-programma en lees meer op onze blog. Lees bijvoorbeeld: ‘Waarderend vernieuwen