Mail ons

Overzicht

Meervoudig kijken, anders leren en vanuit verbinding betekenis geven

Blogpost 23 Aug 2021

Het mooie aan Sioo’s opleiding Executive Change Management (ECM) is dat het je helpt om zowel persoonlijk als inhoudelijk te groeien. Het voelt voor mij als thuiskomen. Ik leer effectiever omgaan met wat zich voordoet in het hier en nu en leer strategischer te bewegen in complexe, politieke omgevingen.

Vanuit een stevig fundament aan nieuwe kennis en vaardigheden breid je gedurende deze opleiding je palet aan leiderschaps- en veranderaarskwaliteiten uit. En dat op een manier die ‘eigen’, van jou,  is. Ik vond het heel waardevol om op zoek te gaan naar mijn eigen identiteit en biografie. Naar wie ik ben en wil zijn. Mijn ECM-maatjes zijn daarin belangrijke sparringpartners. We zijn elkaars lesmateriaal. In de consultatiegroep bespreken we wat we tegenkomen in de dagelijkse praktijk. Dat onderling spiegelen en reflecteren helpt mij vooruit.

“Je leert nieuwe kennis en vaardigheden ‘eigen’
te maken en word je bewust van
hoe je omgaat met ongemak.”

Een kracht van ECM is dat de opleiding me bewust maakt van hoe ik omga met ongemak. Daardoor kan ik nu  in (crisis) situaties veel beter omgaan met ‘niet-weten’. In plaats van meegaan in hectiek, kies ik bewust voor vertragen om van daaruit effectiever met betrokkenen te gaan bewegen.

Met mijn neus op de feiten

En dan komt onderweg de studiereis. Dit jaar vanwege corona niet naar het buitenland, maar naar Amsterdam. Amsterdams Ombudsman Arre Zuurmond nodigde onze ECM-groep uit om actieonderzoek te doen naar een complex vraagstuk: de tienduizenden ongedocumenteerden in Amsterdam. Met een rugzak vol theorie en leerervaringen ging ik samen met ECM-studiegenoten enthousiast op weg. Een week lang dompelden we onszelf onder in de wereld van mensen zonder paspoort of andere verblijfspapieren. Ik werd overrompeld door de openheid in de ontmoetingen. Wat hebben we veel verhalen gehoord. Zo spraken we in inloophuis Makom met Algerijnse mannen die al meer dan 25, soms zelfs 40 jaar, in Nederland  leven. We aten met een Filipijns gezin en maakten kennis met mensen die bij het Leger des Heils onderdak vonden. Veel hulpverleningsinstanties staan dag en nacht klaar om deze, voor de maatschappij vaak onzichtbare, mensen te helpen.

Tegelijkertijd houden deze instanties de systemen en patronen in stand, die belemmerend werken, bijvoorbeeld als deze mensen zorg nodig hebben. Dat ging me aan het hart. Wat maakt dat er onvoldoende samenwerking tussen informele en formele zorg is? Wat zijn de belemmeringen daarin? Waarom weten de betrokken partijen elkaar niet te vinden? Wat zouden kleine helpende stapjes kunnen zijn om die werelden dichter bij elkaar te brengen? Wat is er nodig om elkaars taal te gaan spreken en samen wegen te bewandelen om hier beweging in te brengen?

De straat op

Al lerend en ontwikkelend met ons onderzoekgroepje gingen we ‘de straat op’. We ontmoetten zorgprofessionals, behandelaren en directeuren van thuiszorgorganisaties en ziekenhuizen en spraken hulpverleners van partijen als Dokters van de Wereld, Kruispost, Sant Egidio, De Regenboog, Het Rode kruis en samenwerkingsproject ‘Stap verder’. Gaandeweg ontvouwde het vraagstuk zich en kwamen we tot ideeën voor experimenten.

“Hoe gaaf is het dat we zonder dat we het van te voren konden overzien, aan het eind van de week tot alternatieve, innovatieve ideeën en oplossingsrichtingen zijn gekomen.”

Hoe geweldig dat betrokkenen zich daarin konden vinden, mee wilden doen en bereid waren om samen met ons stapjes vooruit te gaan zetten. Gewoon proberen en leren. Actieonderzoek in optima forma. Wat een intensieve, betekenisvolle leerervaring. Hoe gaaf is het dat we zonder dat we het van te voren konden overzien, aan het eind van de week tot alternatieve, innovatieve ideeën en oplossingsrichtingen zijn gekomen?

De verschillende onderzoeksgroepjes uit onze leergang hadden elk hun eigen focus gekozen om dit vraagstuk vooruit te brengen. Aan het eind van de studieweek presenteerden we onze bevindingen in het stadshuis van Amsterdam aan ombudsman Arre Zuurmond en wethouder Rutger Groot Wassink die nauw bij deze groep mensen betrokken is. Wat waren zij positief verrast door de opbrengst van ons onderzoek.  

Diepere lagen

Net als tijdens de seminars raakten we tijdens de studiereis ook persoonlijk diepere lagen. Continu samenwerken, verhalen die bij je binnenkomen, lange dagen, hoog oplopende emoties: een pressure cooker waarin je jezelf beter leert kennen. Ook de schaduwkanten. Niet gemakkelijk, wel ontzettend leerzaam en waardevol. ECM raakt me dieper dan welke andere eerdere opleiding ooit. Het verbreedt mijn scope. Ik kijk anders naar context, relaties/betrekkingen en structuren. Dat heeft effect op mijn houding, taal en gedrag, waar ik steeds bewuster mee leer spelen. Ik heb nog veel te leren en dat is OK. De gelaagdheid van ECM maakt dat je eruit pikt wat bij jou resoneert en jou verrijkt in wie je bent, en wie je als leider en veranderaar wilt zijn.

Nieuwsgierig geworden?

Lees meer ECM-content en ontdek de proefcolleges

Het mooie aan Sioo’s opleiding Executive Change Management (ECM) is dat het je helpt om zowel persoonlijk als inhoudelijk te groeien. Het voelt voor mij als thuiskomen. Ik leer effectiever omgaan met wat zich voordoet in het hier en nu en leer strategischer te bewegen in complexe, politieke omgevingen.

Vanuit een stevig fundament aan nieuwe kennis en vaardigheden breid je gedurende deze opleiding je palet aan leiderschaps- en veranderaarskwaliteiten uit. En dat op een manier die ‘eigen’, van jou,  is. Ik vond het heel waardevol om op zoek te gaan naar mijn eigen identiteit en biografie. Naar wie ik ben en wil zijn. Mijn ECM-maatjes zijn daarin belangrijke sparringpartners. We zijn elkaars lesmateriaal. In de consultatiegroep bespreken we wat we tegenkomen in de dagelijkse praktijk. Dat onderling spiegelen en reflecteren helpt mij vooruit.

“Je leert nieuwe kennis en vaardigheden ‘eigen’
te maken en word je bewust van
hoe je omgaat met ongemak.”

Een kracht van ECM is dat de opleiding me bewust maakt van hoe ik omga met ongemak. Daardoor kan ik nu  in (crisis) situaties veel beter omgaan met ‘niet-weten’. In plaats van meegaan in hectiek, kies ik bewust voor vertragen om van daaruit effectiever met betrokkenen te gaan bewegen.

Met mijn neus op de feiten

En dan komt onderweg de studiereis. Dit jaar vanwege corona niet naar het buitenland, maar naar Amsterdam. Amsterdams Ombudsman Arre Zuurmond nodigde onze ECM-groep uit om actieonderzoek te doen naar een complex vraagstuk: de tienduizenden ongedocumenteerden in Amsterdam. Met een rugzak vol theorie en leerervaringen ging ik samen met ECM-studiegenoten enthousiast op weg. Een week lang dompelden we onszelf onder in de wereld van mensen zonder paspoort of andere verblijfspapieren. Ik werd overrompeld door de openheid in de ontmoetingen. Wat hebben we veel verhalen gehoord. Zo spraken we in inloophuis Makom met Algerijnse mannen die al meer dan 25, soms zelfs 40 jaar, in Nederland  leven. We aten met een Filipijns gezin en maakten kennis met mensen die bij het Leger des Heils onderdak vonden. Veel hulpverleningsinstanties staan dag en nacht klaar om deze, voor de maatschappij vaak onzichtbare, mensen te helpen.

Tegelijkertijd houden deze instanties de systemen en patronen in stand, die belemmerend werken, bijvoorbeeld als deze mensen zorg nodig hebben. Dat ging me aan het hart. Wat maakt dat er onvoldoende samenwerking tussen informele en formele zorg is? Wat zijn de belemmeringen daarin? Waarom weten de betrokken partijen elkaar niet te vinden? Wat zouden kleine helpende stapjes kunnen zijn om die werelden dichter bij elkaar te brengen? Wat is er nodig om elkaars taal te gaan spreken en samen wegen te bewandelen om hier beweging in te brengen?

De straat op

Al lerend en ontwikkelend met ons onderzoekgroepje gingen we ‘de straat op’. We ontmoetten zorgprofessionals, behandelaren en directeuren van thuiszorgorganisaties en ziekenhuizen en spraken hulpverleners van partijen als Dokters van de Wereld, Kruispost, Sant Egidio, De Regenboog, Het Rode kruis en samenwerkingsproject ‘Stap verder’. Gaandeweg ontvouwde het vraagstuk zich en kwamen we tot ideeën voor experimenten.

“Hoe gaaf is het dat we zonder dat we het van te voren konden overzien, aan het eind van de week tot alternatieve, innovatieve ideeën en oplossingsrichtingen zijn gekomen.”

Hoe geweldig dat betrokkenen zich daarin konden vinden, mee wilden doen en bereid waren om samen met ons stapjes vooruit te gaan zetten. Gewoon proberen en leren. Actieonderzoek in optima forma. Wat een intensieve, betekenisvolle leerervaring. Hoe gaaf is het dat we zonder dat we het van te voren konden overzien, aan het eind van de week tot alternatieve, innovatieve ideeën en oplossingsrichtingen zijn gekomen?

De verschillende onderzoeksgroepjes uit onze leergang hadden elk hun eigen focus gekozen om dit vraagstuk vooruit te brengen. Aan het eind van de studieweek presenteerden we onze bevindingen in het stadshuis van Amsterdam aan ombudsman Arre Zuurmond en wethouder Rutger Groot Wassink die nauw bij deze groep mensen betrokken is. Wat waren zij positief verrast door de opbrengst van ons onderzoek.  

Diepere lagen

Net als tijdens de seminars raakten we tijdens de studiereis ook persoonlijk diepere lagen. Continu samenwerken, verhalen die bij je binnenkomen, lange dagen, hoog oplopende emoties: een pressure cooker waarin je jezelf beter leert kennen. Ook de schaduwkanten. Niet gemakkelijk, wel ontzettend leerzaam en waardevol. ECM raakt me dieper dan welke andere eerdere opleiding ooit. Het verbreedt mijn scope. Ik kijk anders naar context, relaties/betrekkingen en structuren. Dat heeft effect op mijn houding, taal en gedrag, waar ik steeds bewuster mee leer spelen. Ik heb nog veel te leren en dat is OK. De gelaagdheid van ECM maakt dat je eruit pikt wat bij jou resoneert en jou verrijkt in wie je bent, en wie je als leider en veranderaar wilt zijn.

Nieuwsgierig geworden?

Lees meer ECM-content en ontdek de proefcolleges