Mail ons

Overzicht

Met Corona onderweg naar Compostella

Blogpost 6 May 2020

Corona dwingt ons allen tot verandering. Verandering in hoe we ons dagelijks leven vorm geven en leiden. Maar ook verandering in hoe we ons werk anders moeten aanpakken. Niemand had vooraf een ontwerp klaar. Iedereen voelt ook aan dat wachten tot iemand met een helder ontwerp komt weinig zoden aan de dijk zet.

We zijn dan ook allemaal aan het experimenteren geslagen. Die experimenten hebben eenzelfde soort verloop. We zetten een eerste stapje in het onbekende. Dan reflecteren we over wat we eruit geleerd hebben en wat wel of niet werkt, alvorens een nieuw experiment op te zetten. De succesvolle aspecten worden onderweg meegenomen en geïntegreerd en worden geleidelijk nieuwe gewoonten. Zo doet iedereen in hoog tempo nieuwe kennis en vaardigheden op die niet enkel vandaag, maar ook op lange termijn waardevol zullen zijn.

Er is geen duidelijke bestemming geformuleerd en de bestemming doet er ook niet zo toe. Het gaat om de weg en wat we onderweg geleerd hebben. En door verder op weg te gaan worden nieuwe gewoonten aangeleerd en eigen gemaakt.

Compostellabenadering

In de veranderkunde noemen we dit de ‘Compostellabenadering’. Hoe je aan de wandeling begint, weet je. Hoe je eruit komt als mens na de wandeling is vooraf niet te voorspellen. Dat het echter anders zal zijn, staat vast. Voor wie de tocht naar Compostella al eens heeft ondernomen, is de waarde van deze benadering helder. Van wie de tocht wel heeft ondernomen, is slechts een deel ook daadwerkelijk tot Compostella gelopen. Op dit moment ondervindt echter iedereen de waarde van deze benadering, dankzij de gevolgen van het coronavirus. Het lijkt ons dan ook wijs om vanaf nu over de Coronabenadering te spreken. Daar hebben we nu allemaal ervaring mee.

Tijdens veranderingstrajecten in organisaties is deze benadering vooral van belang op momenten waarop het effect van interventies niet te voorspellen is. Net als in deze Corona-tijden. We proberen nieuwe dingen uit, zonder dat we vooraf kunnen voorspellen waar het ons heen zal leiden of wat het precies zal opleveren. Maar we zijn er wel van overtuigd dat onze acties effect zullen hebben. Daarom komen we eerst in actie en vervolgens bouwen we reflectie in over wat we eruit leren om verder mee op pad te gaan.

Architectenbenadering

Organisatieverandering bestaat altijd uit diverse stappen en stadia. Van sommige kan je hun effect of gevolg inschatten, van andere kan je dat helemaal niet. Voor de stappen waarvan de effecten voorspelbaar zijn, hanteren we klassiek de architectenbenadering. Deze benadering typeert zich door vooraf eerst goed na te denken over het resultaat dat we willen bereiken en over de weg ernaartoe. Vervolgens worden de stapjes mooi gepland en gecoördineerd. Het tegenovergestelde van de Coronabenadering is dus: eerst denken en dan pas in actie komen. Dat doen we bij technische uitdagingen, zoals het bouwen van een huis of een brug. We werken, als architect, een gedetailleerd plan uit en stellen vervolgens de aannemers aan het werk die de bouw coördineren totdat wat eerst alleen op papier bestond in realiteit is gebouwd.

Wanneer je in je organisatie verandering wilt teweegbrengen, moet je dus telkens gericht switchen tussen de architectenbenadering en de Coronabenadering. Slechts weinig organisaties zijn vertrouwd met die benadering. Ze blijven steken in de klassieke architecten- of projectmanagementaanpak en kiezen de verkeerde interventies met als gevolg dat diepgaandere verandertrajecten stokken. De afgelopen weken heeft iedereen gedwongen ervaring opgedaan met de Coronabenadering. Organisaties zullen na deze crisis dus andere medewerkers terugkrijgen. Ze zullen als mens veranderd zijn. Nieuwe succesvolle gewoonten zullen behouden blijven terwijl sommige vastgeroeste patronen voorgoed doorbroken zijn.

Het Corona-leerproces

We zullen allemaal ook een vorm van procesleren hebben overgehouden aan deze periode. We hebben geleerd hoe een Corona-leerproces eruitziet. We herkennen de onzekerheid die de onvoorspelbaarheid met zich meebrengt, maar hebben vertrouwen in onszelf en in elkaar. We geloven dat door het proces van actie en reflectie te blijven herhalen, we ons succesvol zullen leren aanpassen. Kurt Lewin noemde midden jaren ‘50 van de vorige eeuw reeds action learning.

Laat ons dan ook van dit moment gebruik maken om verandertrajecten meer geïntegreerd aan te pakken. Door de troeven van de Architectenbenadering te behouden, maar er de sterktes van de Coronabenadering aan toe te voegen. Dat is precies wat we gaan doen in de Summerschool Veranderkunde. Die vindt eind augustus plaats, wellicht in aangepaste vorm, op een moment dat we in onze organisaties volop aan de slag moeten vormgeven aan een nieuwe realiteit.

Lees meer over de Summerschool Veranderkunde en neem contact op zodat we je op de hoogte kunnen houden over hoe deze vijfdaagse eruit zal gaan zien.

Ontdek de Summerschool!


Corona dwingt ons allen tot verandering. Verandering in hoe we ons dagelijks leven vorm geven en leiden. Maar ook verandering in hoe we ons werk anders moeten aanpakken. Niemand had vooraf een ontwerp klaar. Iedereen voelt ook aan dat wachten tot iemand met een helder ontwerp komt weinig zoden aan de dijk zet.

We zijn dan ook allemaal aan het experimenteren geslagen. Die experimenten hebben eenzelfde soort verloop. We zetten een eerste stapje in het onbekende. Dan reflecteren we over wat we eruit geleerd hebben en wat wel of niet werkt, alvorens een nieuw experiment op te zetten. De succesvolle aspecten worden onderweg meegenomen en geïntegreerd en worden geleidelijk nieuwe gewoonten. Zo doet iedereen in hoog tempo nieuwe kennis en vaardigheden op die niet enkel vandaag, maar ook op lange termijn waardevol zullen zijn.

Er is geen duidelijke bestemming geformuleerd en de bestemming doet er ook niet zo toe. Het gaat om de weg en wat we onderweg geleerd hebben. En door verder op weg te gaan worden nieuwe gewoonten aangeleerd en eigen gemaakt.

Compostellabenadering

In de veranderkunde noemen we dit de ‘Compostellabenadering’. Hoe je aan de wandeling begint, weet je. Hoe je eruit komt als mens na de wandeling is vooraf niet te voorspellen. Dat het echter anders zal zijn, staat vast. Voor wie de tocht naar Compostella al eens heeft ondernomen, is de waarde van deze benadering helder. Van wie de tocht wel heeft ondernomen, is slechts een deel ook daadwerkelijk tot Compostella gelopen. Op dit moment ondervindt echter iedereen de waarde van deze benadering, dankzij de gevolgen van het coronavirus. Het lijkt ons dan ook wijs om vanaf nu over de Coronabenadering te spreken. Daar hebben we nu allemaal ervaring mee.

Tijdens veranderingstrajecten in organisaties is deze benadering vooral van belang op momenten waarop het effect van interventies niet te voorspellen is. Net als in deze Corona-tijden. We proberen nieuwe dingen uit, zonder dat we vooraf kunnen voorspellen waar het ons heen zal leiden of wat het precies zal opleveren. Maar we zijn er wel van overtuigd dat onze acties effect zullen hebben. Daarom komen we eerst in actie en vervolgens bouwen we reflectie in over wat we eruit leren om verder mee op pad te gaan.

Architectenbenadering

Organisatieverandering bestaat altijd uit diverse stappen en stadia. Van sommige kan je hun effect of gevolg inschatten, van andere kan je dat helemaal niet. Voor de stappen waarvan de effecten voorspelbaar zijn, hanteren we klassiek de architectenbenadering. Deze benadering typeert zich door vooraf eerst goed na te denken over het resultaat dat we willen bereiken en over de weg ernaartoe. Vervolgens worden de stapjes mooi gepland en gecoördineerd. Het tegenovergestelde van de Coronabenadering is dus: eerst denken en dan pas in actie komen. Dat doen we bij technische uitdagingen, zoals het bouwen van een huis of een brug. We werken, als architect, een gedetailleerd plan uit en stellen vervolgens de aannemers aan het werk die de bouw coördineren totdat wat eerst alleen op papier bestond in realiteit is gebouwd.

Wanneer je in je organisatie verandering wilt teweegbrengen, moet je dus telkens gericht switchen tussen de architectenbenadering en de Coronabenadering. Slechts weinig organisaties zijn vertrouwd met die benadering. Ze blijven steken in de klassieke architecten- of projectmanagementaanpak en kiezen de verkeerde interventies met als gevolg dat diepgaandere verandertrajecten stokken. De afgelopen weken heeft iedereen gedwongen ervaring opgedaan met de Coronabenadering. Organisaties zullen na deze crisis dus andere medewerkers terugkrijgen. Ze zullen als mens veranderd zijn. Nieuwe succesvolle gewoonten zullen behouden blijven terwijl sommige vastgeroeste patronen voorgoed doorbroken zijn.

Het Corona-leerproces

We zullen allemaal ook een vorm van procesleren hebben overgehouden aan deze periode. We hebben geleerd hoe een Corona-leerproces eruitziet. We herkennen de onzekerheid die de onvoorspelbaarheid met zich meebrengt, maar hebben vertrouwen in onszelf en in elkaar. We geloven dat door het proces van actie en reflectie te blijven herhalen, we ons succesvol zullen leren aanpassen. Kurt Lewin noemde midden jaren ‘50 van de vorige eeuw reeds action learning.

Laat ons dan ook van dit moment gebruik maken om verandertrajecten meer geïntegreerd aan te pakken. Door de troeven van de Architectenbenadering te behouden, maar er de sterktes van de Coronabenadering aan toe te voegen. Dat is precies wat we gaan doen in de Summerschool Veranderkunde. Die vindt eind augustus plaats, wellicht in aangepaste vorm, op een moment dat we in onze organisaties volop aan de slag moeten vormgeven aan een nieuwe realiteit.

Lees meer over de Summerschool Veranderkunde en neem contact op zodat we je op de hoogte kunnen houden over hoe deze vijfdaagse eruit zal gaan zien.

Ontdek de Summerschool!