Mail ons

Overzicht

Mijn keuze voor de ECM: de kleinst mogelijke interventie met het grootst mogelijke effect

Blogpost 4 May 2021

Aan het oriënteren op een opleiding en benieuwd naar ervaring uit de praktijk? In die situatie bevond ik me in 2019. Het was een gesprek met een enthousiaste alumna van ECM die me naar de website van Sioo dreef. Al pratende over de optie om een MBA te gaan volgen, gaf ze me terug hoe ik daarbij keek. Er spatte blijkbaar weinig vreugde van mijn gezicht en haar opmerking hielp me om bewust te worden van het onbewuste. En leidde tot de keuze voor Sioo. Een kleinst mogelijke interventie met het grootst mogelijke effect, zo zou ik dat moment nu duiden, geheel in de taal van ECM. Ik realiseer me nu ook dat de basis voor het door haar waarnemen en benoemen van mijn non-verbale communicatie ongetwijfeld heeft gelegen in het opleidingstraject dat zij destijds volgde.

Omdat ik heb ervaren hoe fijn het tijdens het oriënteren was om van een alumna ervaringen te horen, deel ik die van mij ook graag. Het is onmogelijk om een volledig beeld te geven van het gehele traject. Ook is het zo dat iedere deelnemer anders in elkaar zit en de opleiding anders beleeft. Ik licht er een aantal aspecten uit die voor mij van betekenis zijn geweest.

Volwassen

In de hele opleiding heb ik een ‘volwassen’ grondhouding ervaren. Het gaat om jouw leerdoelen, om wat jij eruit wilt halen en daarvoor ben je zelf verantwoordelijk. Dat begon al bij het intakegesprek. Het was geen checklist die werd afgewerkt, maar een volwassen dialoog vanuit open vragen. Het hele handelingsonderzoek dat centraal staat in de opleiding geef je zelf vorm binnen de context van de organisatie waarin je werkt. Je krijgt niet te horen wat er goed of fout aan is, maar door verdiepende vragen word je aan het denken gezet en bijgestuurd. In de studiereis, die in ons geval nog naar Marokko ging, ben je met jouw groep zelf aan zet om het actieonderzoek vorm te geven vanuit een programma waarin die ruimte volop gefaciliteerd wordt.

Verbindend

De eerste keer toen we bij elkaar kwamen, hoorde ik vanuit de hotelkamer de stemmen van deelnemers die in de ruimte eronder binnenkwamen. Het was tijd om te beginnen. Best spannend, een groep van zo’n 20 onbekenden waarmee je een lange tijd intensief gaat optrekken. Niet zozeer qua afkomst, maar wel qua karakter en professionele achtergrond vond ik het een diverse groep. De ene bijdehand en aanwezig, de ander op de achtergrond, sommigen theoretisch, anderen concreet. Naarmate de tijd verstreek, werden die verschillen in mijn beleving kleiner. Het wordt gestimuleerd je open en kwetsbaar op te stellen. Daardoor werden de indrukken en uitingen genuanceerder. En je eigen (voor)oordelen bijgesteld. Een mooi en leerzaam proces. Bijzonder was de consultatiegroep met wie je gedurende de opleiding bij elkaar kwam. In een groepje van gemiddeld vijf personen met professionele begeleider kwam vrijwel alles op tafel. Ik vond het een waardevolle ervaring om zo intensief en open om te gaan met personen die je nooit eerder had ontmoet. In ons geval spraken we (in de periode voor de lockdown) afwisselend af op de werkvloer van een van de deelnemers. Daardoor kreeg je gelijk een veel beter beeld van de context van de materie die in de groep op tafel kwam.

Variatie

Het programma is opgebouwd uit seminars en workshops. Wat me aansprak is de variatie in sprekers als het gaat om bijvoorbeeld abstractieniveau en pragmatisme. Een workshop die ging over Group Model Building gaf een daadwerkelijke methode inclusief software voor het schetsen van een causaal model. Voor mij, in een organisatie met 5.000 medewerkers en complexe uitdagingen, bleek die methode zeer waardevol. Ook na mijn opleiding heb ik dit nuttig ingezet. Tegelijkertijd heeft een bepaald seminar dat redelijk abstract was letterlijk de blik op de organisatie verruimd door het als systeem te leren zien binnen weer andere, grotere systemen. Waarbij we in weer een ander seminar werden getraind om tot op details door te vragen hoe gesprekken verliepen, wie daarbij een belangrijke rol speelden, wat je de gesprekspartner letterlijk zag doen op het moment dat de ander iets zei.

Vertragend

Op zich heeft iedere opleiding het effect van ‘er even uit zijn’ en ‘uitzoomen’. In deze opleiding was er veel aandacht voor reflectie. En boden de locaties bossen en (in Marokko) prachtige berglandschappen om alleen of in een groepje te wandelen en na te denken. In de zogenaamde eigen ‘learning history’ werd je gestimuleerd om steeds te reflecteren op jouw eigen gedrag, dat van jouw omgeving en het effect daarvan. Soms leidde het schrijven van een autobiografie bij deelnemers tot verklaringen van bepaalde gedragspatronen in het werk doordat consultatiegroepsgenoten dat verband legden. In het begin voelde ik me soms bezwaard om tijdens opleidingstijd een boswandeling te maken om alles te laten bezinken. Later ben ik dat ‘vertragen’ veel meer op waarde gaan schatten en, mede door de coronasituatie, ook in mijn werk gaan toepassen.

Vragend

Het lijkt zo simpel, maar dat is het niet. Tijdens de opleiding heeft het belang en de kunst van vragenstellen wat mij betreft een centrale rol gespeeld. Niet jouw advies of oplossing op de ander afvuren, maar door middel van het stellen van open vragen de ander tot inzichten laten komen. Voor het willen bereiken van verandering essentieel, want veel effectiever. Een vaardigheid die je in de praktijk minder tegenkomt dan je zou hopen. Die in de praktijk echt oefening en bewustzijn vergt. Tijdens de seminars en de consultatiegroep bijeenkomsten was er volop aandacht en ruimte voor het toepassen hiervan. Nog steeds moet ik dit bewust toepassen en soms voorbereiden, het gaat nog niet vanzelf, maar wel veel beter dan voorheen. Ik kan er echt van genieten wanneer dit het gewenste effect heeft. En de gesprekspartner vaak onbewust ook, want die ervaart aandacht en komt verder.

Verandering

Nu de opleiding is afgerond, voel ik me niet opeens een verandermanager. Net zo min als dat mijn universitaire studie 1- op-1 toepasbaar was in de praktijk. Ik weet wel zeker dat de opleiding me heeft veranderd, in de gewenste richting. Dat zit ‘m zowel in daadwerkelijk gedrag als in een verruimde blik en nieuwe inzichten. Zoals het besef dat verandering geen lineair proces is, dat er veel meer nodig is dan het presenteren van een visie, dat ieder vanuit haar of zijn eigen context op uiteenlopende wijze betekenis geeft, dat taal een verschil kan maken, er sprake is van een ontworpen en adaptief systeem. Inzichten die zo opgesomd voor de hand liggend lijken, maar die ik me echt eigen heb gemaakt door de ruime aandacht en voorbeelden rondom deze en vele andere aspecten van verandering tijdens ECM.

Wil je meer weten?
Lees meer over de ECM, dit najaar gaan we weer van start!

Aan het oriënteren op een opleiding en benieuwd naar ervaring uit de praktijk? In die situatie bevond ik me in 2019. Het was een gesprek met een enthousiaste alumna van ECM die me naar de website van Sioo dreef. Al pratende over de optie om een MBA te gaan volgen, gaf ze me terug hoe ik daarbij keek. Er spatte blijkbaar weinig vreugde van mijn gezicht en haar opmerking hielp me om bewust te worden van het onbewuste. En leidde tot de keuze voor Sioo. Een kleinst mogelijke interventie met het grootst mogelijke effect, zo zou ik dat moment nu duiden, geheel in de taal van ECM. Ik realiseer me nu ook dat de basis voor het door haar waarnemen en benoemen van mijn non-verbale communicatie ongetwijfeld heeft gelegen in het opleidingstraject dat zij destijds volgde.

Omdat ik heb ervaren hoe fijn het tijdens het oriënteren was om van een alumna ervaringen te horen, deel ik die van mij ook graag. Het is onmogelijk om een volledig beeld te geven van het gehele traject. Ook is het zo dat iedere deelnemer anders in elkaar zit en de opleiding anders beleeft. Ik licht er een aantal aspecten uit die voor mij van betekenis zijn geweest.

Volwassen

In de hele opleiding heb ik een ‘volwassen’ grondhouding ervaren. Het gaat om jouw leerdoelen, om wat jij eruit wilt halen en daarvoor ben je zelf verantwoordelijk. Dat begon al bij het intakegesprek. Het was geen checklist die werd afgewerkt, maar een volwassen dialoog vanuit open vragen. Het hele handelingsonderzoek dat centraal staat in de opleiding geef je zelf vorm binnen de context van de organisatie waarin je werkt. Je krijgt niet te horen wat er goed of fout aan is, maar door verdiepende vragen word je aan het denken gezet en bijgestuurd. In de studiereis, die in ons geval nog naar Marokko ging, ben je met jouw groep zelf aan zet om het actieonderzoek vorm te geven vanuit een programma waarin die ruimte volop gefaciliteerd wordt.

Verbindend

De eerste keer toen we bij elkaar kwamen, hoorde ik vanuit de hotelkamer de stemmen van deelnemers die in de ruimte eronder binnenkwamen. Het was tijd om te beginnen. Best spannend, een groep van zo’n 20 onbekenden waarmee je een lange tijd intensief gaat optrekken. Niet zozeer qua afkomst, maar wel qua karakter en professionele achtergrond vond ik het een diverse groep. De ene bijdehand en aanwezig, de ander op de achtergrond, sommigen theoretisch, anderen concreet. Naarmate de tijd verstreek, werden die verschillen in mijn beleving kleiner. Het wordt gestimuleerd je open en kwetsbaar op te stellen. Daardoor werden de indrukken en uitingen genuanceerder. En je eigen (voor)oordelen bijgesteld. Een mooi en leerzaam proces. Bijzonder was de consultatiegroep met wie je gedurende de opleiding bij elkaar kwam. In een groepje van gemiddeld vijf personen met professionele begeleider kwam vrijwel alles op tafel. Ik vond het een waardevolle ervaring om zo intensief en open om te gaan met personen die je nooit eerder had ontmoet. In ons geval spraken we (in de periode voor de lockdown) afwisselend af op de werkvloer van een van de deelnemers. Daardoor kreeg je gelijk een veel beter beeld van de context van de materie die in de groep op tafel kwam.

Variatie

Het programma is opgebouwd uit seminars en workshops. Wat me aansprak is de variatie in sprekers als het gaat om bijvoorbeeld abstractieniveau en pragmatisme. Een workshop die ging over Group Model Building gaf een daadwerkelijke methode inclusief software voor het schetsen van een causaal model. Voor mij, in een organisatie met 5.000 medewerkers en complexe uitdagingen, bleek die methode zeer waardevol. Ook na mijn opleiding heb ik dit nuttig ingezet. Tegelijkertijd heeft een bepaald seminar dat redelijk abstract was letterlijk de blik op de organisatie verruimd door het als systeem te leren zien binnen weer andere, grotere systemen. Waarbij we in weer een ander seminar werden getraind om tot op details door te vragen hoe gesprekken verliepen, wie daarbij een belangrijke rol speelden, wat je de gesprekspartner letterlijk zag doen op het moment dat de ander iets zei.

Vertragend

Op zich heeft iedere opleiding het effect van ‘er even uit zijn’ en ‘uitzoomen’. In deze opleiding was er veel aandacht voor reflectie. En boden de locaties bossen en (in Marokko) prachtige berglandschappen om alleen of in een groepje te wandelen en na te denken. In de zogenaamde eigen ‘learning history’ werd je gestimuleerd om steeds te reflecteren op jouw eigen gedrag, dat van jouw omgeving en het effect daarvan. Soms leidde het schrijven van een autobiografie bij deelnemers tot verklaringen van bepaalde gedragspatronen in het werk doordat consultatiegroepsgenoten dat verband legden. In het begin voelde ik me soms bezwaard om tijdens opleidingstijd een boswandeling te maken om alles te laten bezinken. Later ben ik dat ‘vertragen’ veel meer op waarde gaan schatten en, mede door de coronasituatie, ook in mijn werk gaan toepassen.

Vragend

Het lijkt zo simpel, maar dat is het niet. Tijdens de opleiding heeft het belang en de kunst van vragenstellen wat mij betreft een centrale rol gespeeld. Niet jouw advies of oplossing op de ander afvuren, maar door middel van het stellen van open vragen de ander tot inzichten laten komen. Voor het willen bereiken van verandering essentieel, want veel effectiever. Een vaardigheid die je in de praktijk minder tegenkomt dan je zou hopen. Die in de praktijk echt oefening en bewustzijn vergt. Tijdens de seminars en de consultatiegroep bijeenkomsten was er volop aandacht en ruimte voor het toepassen hiervan. Nog steeds moet ik dit bewust toepassen en soms voorbereiden, het gaat nog niet vanzelf, maar wel veel beter dan voorheen. Ik kan er echt van genieten wanneer dit het gewenste effect heeft. En de gesprekspartner vaak onbewust ook, want die ervaart aandacht en komt verder.

Verandering

Nu de opleiding is afgerond, voel ik me niet opeens een verandermanager. Net zo min als dat mijn universitaire studie 1- op-1 toepasbaar was in de praktijk. Ik weet wel zeker dat de opleiding me heeft veranderd, in de gewenste richting. Dat zit ‘m zowel in daadwerkelijk gedrag als in een verruimde blik en nieuwe inzichten. Zoals het besef dat verandering geen lineair proces is, dat er veel meer nodig is dan het presenteren van een visie, dat ieder vanuit haar of zijn eigen context op uiteenlopende wijze betekenis geeft, dat taal een verschil kan maken, er sprake is van een ontworpen en adaptief systeem. Inzichten die zo opgesomd voor de hand liggend lijken, maar die ik me echt eigen heb gemaakt door de ruime aandacht en voorbeelden rondom deze en vele andere aspecten van verandering tijdens ECM.

Wil je meer weten?
Lees meer over de ECM, dit najaar gaan we weer van start!