Mail ons

Overzicht

Waarom een roeping een zegen én een vloek kan zijn

Blogpost 23 May 2019

Het is tegenwoordig “in” om een roeping te hebben. Mensen voelen zich geroepen om te musiceren, mensen voelen zich geroepen om topsporter te worden, mensen voelen zich geroepen om leider te worden, enzovoort. De roep naar meer (persoonlijk) leiderschap in het bedrijfsleven is vandaag zo alom tegenwoordig dat het wel lijkt alsof je je zorgen moet maken als je nog geen roeping hebt gevonden. Maar geen paniek. Een roeping is niet iets wat je slechts eenmaal overkomt en daarna nooit meer. Er blijken trouwens ook wat minpuntjes aan vast te hangen, dus misschien is het niet eens zo’n must-have?

Voor we het over de donkere kant ervan hebben, is het goed om even stil te staan bij de definitie van een roeping. Dobrow & Tosti-Kharas omschrijven het als “a consuming, meaningful passion people experience toward a domain.” Dat domein kan zowat alles zijn: sport, een vrijwilligersorganisatie of je werk. Zo zien we in tijden van crisis mensen vol passie leiderschap opnemen waarvan we niet vermoedden dat ze het in zich hadden. Maar je hoeft niet te zitten wachten op een crisis of op een eureka-moment waarbij je als het ware overvallen wordt door een passie.

Ontwikkelbaar

Studies laten zien dat je roepingen ook kan ontwikkelen. Een belangrijke voorwaarde is de combinatie van je gedragsmatig betrokken voelen bij een domein (m.a.w. je moet het veel doen) en je er sociaal comfortabel bij voelen (m.a.w. in een omgeving waar je een goede klik hebt met anderen en plezier beleeft). Je ziet het bijvoorbeeld bij jonge mensen met een interesse voor muziek: ze ontmoeten toffe mensen die ook met muziek bezig zijn, voelen zich goed in die club en hun roeping is geboren.

Die roeping hoeft trouwens niet noodzakelijk gekoppeld te zijn aan een vaardigheid. Je kan een passie hebben voor zingen, maar er desondanks niet heel goed in zijn. Passie is één, talent is nog iets anders. Sommigen verliezen zo hun roeping ook weer. Dobrow noemt dit het big-fish-little-pond effect: je zoekt mensen met eenzelfde roeping en ontdekt zo dat anderen er eigenlijk veel beter in zijn dan jij.

Een roeping kan ook verdwijnen doordat je er te ver in gaat: je krijgt een burn-out of je raakt het beu. Of je waarden en prioriteiten veranderen met de tijd. Wat in je jeugd een echte passie was, kan heel organisch op de achtergrond verdwijnen wanneer je doorgroeit op je werk, kinderen krijgt, enzovoort. Het honeymoon-hangover effect, wordt dit genoemd.

Zingeving

Wie een roeping heeft ontwikkeld, voelt zich in ieder geval fantastisch. Onderzoek toont aan dat mensen met een roeping meer tevreden zijn over hun leven en hun werk. Ze hebben een betere gezondheid, zijn intrinsiek gemotiveerd en voelen zich bevlogen. Ze zijn betrokken en hebben helder voor ogen wie ze zijn. Door  meer te volharden en risico’s te nemen, slagen ze er ook beter in om uiteindelijk van hun passie hun beroep te maken. Wat dan weer voor extra voldoening zorgt, of zoals een freelance violist het formuleert: “I do what I do 24 hours a day, and I love every second… That’s what an artist is. We love it so deeply. We go with what it is. It’s not a job. It’s our life.”

En daar komt naast het meaningful aspect in de definitie, het consuming aspect om de hoek kijken en ook de donkere kant van een roeping. Want een roeping kan iemand letterlijk en figuurlijk verteren. Onderzoek laat zien dat mensen met een roeping zich makkelijker laten exploiteren. Ze zijn bereid om voor een laag loon veel uren te maken, zolang ze hun passie maar kunnen uitoefenen. Ze lopen ook het gevaar om spanning tussen hun persoonlijke en sociale identiteit te creëren: ze zijn zo zeer met hun passie bezig dat ze geen tijd meer hebben voor hun gezin of vrienden. Ze investeren niet alleen veel tijd maar vaak ook veel geld in hun passie, maken soms schulden en vergen het uiterste van zichzelf. Ze kunnen hun kritische zin verliezen of hebben het soms lastig om verandering te aanvaarden, want dat druist in tegen hun intuïtie, hun ‘zijn’.

Het mes snijdt aan twee kanten

Een roeping hebben, is dus op zijn minst een mes dat aan twee kanten snijdt. In Nederland betekent die uitdrukking dat het je een dubbel voordeel oplevert. In België houdt het in dat je het vanuit verschillende kanten, positief én negatief, moet bekijken. Beide interpretaties zijn in deze misschien wel van toepassing: een roeping kan goed en slecht uitpakken, maar als ze goed uitpakt en je zoals de freelance violist van je passie je leven kan maken, dan ervaar je een diepe, existentiële vorm van geluk die de minpunten ver overstijgt.

In alle leertrajecten en opleidingen van Sioo wordt op dit thema gereflecteerd. In het bijzonder helpen we in de nieuwe workshop Naar Gedeeld Leiderschap en de nieuwe Summerschool Leiderschap je aan de slag te gaan met zelfsturing en persoonlijk leiderschap.

Ontdek de workshop ‘Naar gedeeld leiderschap’
of de nieuwe Summerschool Leiderschap

Het is tegenwoordig “in” om een roeping te hebben. Mensen voelen zich geroepen om te musiceren, mensen voelen zich geroepen om topsporter te worden, mensen voelen zich geroepen om leider te worden, enzovoort. De roep naar meer (persoonlijk) leiderschap in het bedrijfsleven is vandaag zo alom tegenwoordig dat het wel lijkt alsof je je zorgen moet maken als je nog geen roeping hebt gevonden. Maar geen paniek. Een roeping is niet iets wat je slechts eenmaal overkomt en daarna nooit meer. Er blijken trouwens ook wat minpuntjes aan vast te hangen, dus misschien is het niet eens zo’n must-have?

Voor we het over de donkere kant ervan hebben, is het goed om even stil te staan bij de definitie van een roeping. Dobrow & Tosti-Kharas omschrijven het als “a consuming, meaningful passion people experience toward a domain.” Dat domein kan zowat alles zijn: sport, een vrijwilligersorganisatie of je werk. Zo zien we in tijden van crisis mensen vol passie leiderschap opnemen waarvan we niet vermoedden dat ze het in zich hadden. Maar je hoeft niet te zitten wachten op een crisis of op een eureka-moment waarbij je als het ware overvallen wordt door een passie.

Ontwikkelbaar

Studies laten zien dat je roepingen ook kan ontwikkelen. Een belangrijke voorwaarde is de combinatie van je gedragsmatig betrokken voelen bij een domein (m.a.w. je moet het veel doen) en je er sociaal comfortabel bij voelen (m.a.w. in een omgeving waar je een goede klik hebt met anderen en plezier beleeft). Je ziet het bijvoorbeeld bij jonge mensen met een interesse voor muziek: ze ontmoeten toffe mensen die ook met muziek bezig zijn, voelen zich goed in die club en hun roeping is geboren.

Die roeping hoeft trouwens niet noodzakelijk gekoppeld te zijn aan een vaardigheid. Je kan een passie hebben voor zingen, maar er desondanks niet heel goed in zijn. Passie is één, talent is nog iets anders. Sommigen verliezen zo hun roeping ook weer. Dobrow noemt dit het big-fish-little-pond effect: je zoekt mensen met eenzelfde roeping en ontdekt zo dat anderen er eigenlijk veel beter in zijn dan jij.

Een roeping kan ook verdwijnen doordat je er te ver in gaat: je krijgt een burn-out of je raakt het beu. Of je waarden en prioriteiten veranderen met de tijd. Wat in je jeugd een echte passie was, kan heel organisch op de achtergrond verdwijnen wanneer je doorgroeit op je werk, kinderen krijgt, enzovoort. Het honeymoon-hangover effect, wordt dit genoemd.

Zingeving

Wie een roeping heeft ontwikkeld, voelt zich in ieder geval fantastisch. Onderzoek toont aan dat mensen met een roeping meer tevreden zijn over hun leven en hun werk. Ze hebben een betere gezondheid, zijn intrinsiek gemotiveerd en voelen zich bevlogen. Ze zijn betrokken en hebben helder voor ogen wie ze zijn. Door  meer te volharden en risico’s te nemen, slagen ze er ook beter in om uiteindelijk van hun passie hun beroep te maken. Wat dan weer voor extra voldoening zorgt, of zoals een freelance violist het formuleert: “I do what I do 24 hours a day, and I love every second… That’s what an artist is. We love it so deeply. We go with what it is. It’s not a job. It’s our life.”

En daar komt naast het meaningful aspect in de definitie, het consuming aspect om de hoek kijken en ook de donkere kant van een roeping. Want een roeping kan iemand letterlijk en figuurlijk verteren. Onderzoek laat zien dat mensen met een roeping zich makkelijker laten exploiteren. Ze zijn bereid om voor een laag loon veel uren te maken, zolang ze hun passie maar kunnen uitoefenen. Ze lopen ook het gevaar om spanning tussen hun persoonlijke en sociale identiteit te creëren: ze zijn zo zeer met hun passie bezig dat ze geen tijd meer hebben voor hun gezin of vrienden. Ze investeren niet alleen veel tijd maar vaak ook veel geld in hun passie, maken soms schulden en vergen het uiterste van zichzelf. Ze kunnen hun kritische zin verliezen of hebben het soms lastig om verandering te aanvaarden, want dat druist in tegen hun intuïtie, hun ‘zijn’.

Het mes snijdt aan twee kanten

Een roeping hebben, is dus op zijn minst een mes dat aan twee kanten snijdt. In Nederland betekent die uitdrukking dat het je een dubbel voordeel oplevert. In België houdt het in dat je het vanuit verschillende kanten, positief én negatief, moet bekijken. Beide interpretaties zijn in deze misschien wel van toepassing: een roeping kan goed en slecht uitpakken, maar als ze goed uitpakt en je zoals de freelance violist van je passie je leven kan maken, dan ervaar je een diepe, existentiële vorm van geluk die de minpunten ver overstijgt.

In alle leertrajecten en opleidingen van Sioo wordt op dit thema gereflecteerd. In het bijzonder helpen we in de nieuwe workshop Naar Gedeeld Leiderschap en de nieuwe Summerschool Leiderschap je aan de slag te gaan met zelfsturing en persoonlijk leiderschap.

Ontdek de workshop ‘Naar gedeeld leiderschap’
of de nieuwe Summerschool Leiderschap