Mail ons

Overzicht

Shadowing als techniek om scripts te ontdekken

Blogpost 26 Sep 2016

Slechte gewoontes zijn altijd het lekkerst (Huub van der Lubbe)

Bij veel wat we als professional, manager of bestuurder uit gewoonte doen, hebben we niet in de gaten dat we een patroon of script aflopen: onbesef is alom. Argyris & Schön zeiden het al: we hebben wel een verhaal over wat we doen (espused theory/praattheorie) maar wat we feitelijk doen weten we zelden (theory-in-use/doe theorie). Wat is hier toch aan de hand?

Doen, niet nadenken over wat je doet

De psycholoog Wilson stelt in zijn boek `Strangers to ourselves` (vreemden voor onszelf’) dat processen in wat hij noemt het adaptieve onbewuste ons bewustzijn aansturen. Die processen zijn voor datzelfde bewustzijn niet toegankelijk. Die processen zijn vergelijkbaar met hardware, het zijn scripts die aan en uit gaan door externe triggers, zonder dat je je daar bewust van zijn. `Zelfkennis` blijft in eerste instantie aan de oppervlakte, draait rond in het bewustzijn, en zit ook vol met onbesef. Zolang je in een bepaald speelveld actief bent en intuïtief weet wat de ´rules of the game´ zijn, is hier niks mis mee. Doen, niet nadenken over wat je doet, want daar wordt het vaak niet beter van.

Een ander speelveld

Maar wat nu als je in je loopbaan op een andere positie en/of in een ander speelveld terechtkomt? Bijvoorbeeld de professional die manager wordt. Als die dan als manager alleen maar de scripts blijft doen uit zijn professionele repertoire, loopt dat niet goed af. Idem voor managers die bestuurders worden. Gaat zelfreflectie dan helpen? Zeker niet, als we Wilson moeten geloven. Je hebt anderen nodig om erachter te komen om je scripts te pakken te krijgen? Een hulpbron hier is de aanpak van de Sioo docent Jacques Lewenstain (www.jnl.nl).

Nog mooier is “shadowing”. Dat is een beproefde techniek. Je laat iemand met je meelopen die observeert wat jij doet in jouw context en wat je teweegbrengt. En dan de observaties ordent. De rapportage kan heel veel opleveren. Om je een idee te geven van de mogelijke opbrengst van shadowing hieronder een link naar een recent artikel. We onderzochten middle managers met een verpleegkundige achtergrond. Die waren door die achtergrond sterk in “zorgen”. In het managerial werk is het vaak niet altijd handig om te “zorgen voor”. Hoe krijg je nou grip op je eigen diepere scripts?

Advies: leer je eigen scripts geobjectiveerd kennen, dat helpt je om als professional, manager of bestuurder zelf achter het stuur te zitten. Maak van je verborgen bestuurders goede vrienden.

Ga naar het artikel; ‘Curbing the urge to care’ .

Slechte gewoontes zijn altijd het lekkerst (Huub van der Lubbe)

Bij veel wat we als professional, manager of bestuurder uit gewoonte doen, hebben we niet in de gaten dat we een patroon of script aflopen: onbesef is alom. Argyris & Schön zeiden het al: we hebben wel een verhaal over wat we doen (espused theory/praattheorie) maar wat we feitelijk doen weten we zelden (theory-in-use/doe theorie). Wat is hier toch aan de hand?

Doen, niet nadenken over wat je doet

De psycholoog Wilson stelt in zijn boek `Strangers to ourselves` (vreemden voor onszelf’) dat processen in wat hij noemt het adaptieve onbewuste ons bewustzijn aansturen. Die processen zijn voor datzelfde bewustzijn niet toegankelijk. Die processen zijn vergelijkbaar met hardware, het zijn scripts die aan en uit gaan door externe triggers, zonder dat je je daar bewust van zijn. `Zelfkennis` blijft in eerste instantie aan de oppervlakte, draait rond in het bewustzijn, en zit ook vol met onbesef. Zolang je in een bepaald speelveld actief bent en intuïtief weet wat de ´rules of the game´ zijn, is hier niks mis mee. Doen, niet nadenken over wat je doet, want daar wordt het vaak niet beter van.

Een ander speelveld

Maar wat nu als je in je loopbaan op een andere positie en/of in een ander speelveld terechtkomt? Bijvoorbeeld de professional die manager wordt. Als die dan als manager alleen maar de scripts blijft doen uit zijn professionele repertoire, loopt dat niet goed af. Idem voor managers die bestuurders worden. Gaat zelfreflectie dan helpen? Zeker niet, als we Wilson moeten geloven. Je hebt anderen nodig om erachter te komen om je scripts te pakken te krijgen? Een hulpbron hier is de aanpak van de Sioo docent Jacques Lewenstain (www.jnl.nl).

Nog mooier is “shadowing”. Dat is een beproefde techniek. Je laat iemand met je meelopen die observeert wat jij doet in jouw context en wat je teweegbrengt. En dan de observaties ordent. De rapportage kan heel veel opleveren. Om je een idee te geven van de mogelijke opbrengst van shadowing hieronder een link naar een recent artikel. We onderzochten middle managers met een verpleegkundige achtergrond. Die waren door die achtergrond sterk in “zorgen”. In het managerial werk is het vaak niet altijd handig om te “zorgen voor”. Hoe krijg je nou grip op je eigen diepere scripts?

Advies: leer je eigen scripts geobjectiveerd kennen, dat helpt je om als professional, manager of bestuurder zelf achter het stuur te zitten. Maak van je verborgen bestuurders goede vrienden.

Ga naar het artikel; ‘Curbing the urge to care’ .