Mail ons

Overzicht

Sioo’s Spreekgestoelte: Floris Foolen

Blogpost 16 Nov 2021

In ‘Sioo’s spreekgestoelte’ spreekt relatiemanager Annet Weitering met alumni over hun persoonlijke en professionele ontwikkeling. Deze keer met Floris Foolen, recent gestart bij de Eikk Onderwijsgroep. We spraken hem als alumnus van Advanced Consulting and Change (ACC) en De Nieuwe Adviseur (DNA) om stil te staan bij een paar inzichten uit zijn persoonlijke en professionele ontwikkeling.

Floris is geboren in Vught en ging naar een Jenaplanschool met veel vrijheid en eigen verantwoordelijkheid. Na de middelbare school wilde hij weg uit Vught, weg uit Brabant, het ons-kent-ons-gevoel met weinig diversiteit. Hij ging reizen in Zuid-Amerika, eerst met een vriend, daarna alleen. Floris: “Voordat ik ging reizen was mijn studiekeuze uitgekomen op biomedische wetenschap, maar toen ik terugkwam van het reizen besloot ik Spaanse taal en cultuur te studeren.”

Op zoek naar de crux

Na een korte periode realiseerde Floris zich dat hij toch te weinig affiniteit met de studie had en zich hier niet in zijn werkende leven dagelijks mee wilde bezighouden en switchte naar een studie filosofie. “De eerste colleges vond ik interessant. Maar daarna miste ik zowel de diepgang als de verbreding. Het streven naar een waarheid gevangen in concepten, leek me een eindeloze zoektocht, waarbij je juist alleen maar verdieping en verbreding vindt, maar geen uiteindelijk resultaat en dat miste ik.”

Dat op zoek gaan naar de crux van een vraagstuk of probleem, is wat Floris interessant vindt. Op zoek naar ‘het waarom’ en dan aan de slag. ‘’Samen met een vriend deed ik vaak mee aan ‘battle of concepts’-prijsvragen. ‘Battle of concepts’ is een platform waarop uiteenlopende bedrijven en organisaties (profit, non-profit en overheidsinstellingen vraagstukken aanbieden en op zoek zijn naar out-of-the-box oplossingen voor deze opgaven. We bedachten oplossingen voor de meest uiteenlopende soorten vraagstukken: zo dacht ik mee over de baggerproblematiek en boog ik mij over verschillende commerciële vraagstukken. Dit vond ik ontzettend leuk om te doen. Voor het eerst merkte ik dat ik de opgedane vaardigheden van mijn studie Filosofie toch wèl kon inzetten voor hele concrete doelgerichte vraagstukken. Dit heeft me ook bewust gemaakt van het feit dat mijn verschillende vaardigheden bij verschillende organisaties van waarde kunnen zijn. Aan het eind van mijn studie wilde ik graag mijn kennis en kunde inzetten bij concrete projecten, maar ik had geen idee waar ik moest beginnen.”

“Ik werd echt uitgedaagd, eindelijk wist ik het een keer niet. Mijn manier was slechts één van de zoveel manieren. Daardoor kreeg ik ontzettend veel ideeën, ook het proces om tot ideeën te komen en deze met elkaar uit te wisselen was heel leerzaam. Ik ben adviseren als een vak gaan zien.”

En toen liep ik Florian tegen het lijf tijdens het fietsen. Florian werkte bij een technisch adviesbureau. Al pratend bedachten we dat mijn kwaliteiten wellicht goed in te zetten waren binnen de risicogestuurde denkwijze binnen bouwprocessen. Vooral op het gebied tendermanagement bleek dit een goede match. En zo kwam ik bij DPI terecht. Eigenlijk als vreemde eend in de bijt, maar voelde me als een vis in het water.”

Floris raakte steeds meer bekend met het vakgebied, met het technisch jargon en met vastgeroeste technische opvattingen in de traditionele bouwwereld. “Ik hielp techneuten anders naar tendermanagement te laten kijken. Ik leerde ze dat je oplossingen anders moet verkopen aan opdrachtgevers. Maar ook hoe je heel complexe materie zo kunt beschrijven dat zelfs een leek het begrijpt. Ik maakte veel gebruik van socratische vraagtechnieken om echt tot de kern te komen.” Dit was een leerzame periode in Floris’ loopbaan, waar veel energie, hoge pieken en grote belangen deel van uitmaakten.

‘Een volgende stap in mijn professionele identiteit’

“Na een mislukte management buy-out werd er een nieuw bedrijf, genaamd Flux Partners, opgericht. Daar besloot ik te gaan werken, omdat het me leuk leek om aan het begin te staan van een nieuw bedrijf en daar mee te helpen om het groot te maken. We groeiden hard. Gingen van 6 naar 40 medewerkers en ik nam daar ook managementtaken op me. Ik groeide met het bedrijf mee en zat inmiddels in het middenmanagement. Mijn mentor Florian maakte mij bewust van het opleidingsaanbod van Sioo, dat mij kon helpen de volgende stap in mijn professionele identiteit te maken. Ik moest voor mijn werkgever eerst een stevige businesscase maken en toen die rond was ben ik gestart bij Sioo.’

Na het ‘kernprogramma’ (heden ‘Advanced Consulting and Change’ geheten) stroomde Floris door naar het ‘ondernemersprofiel’ (heden ‘De Nieuwe Adviseur’ geheten) met Raïssa Verdult als leerbegeleider. “Ik vond de hele opleiding zó inspirerend! Ik werd echt uitgedaagd, eindelijk wist ik het een keer niet. Mijn manier was slechts één van de zoveel manieren. Daardoor kreeg ik ontzettend veel ideeën, ook het proces om tot ideeën te komen en deze met elkaar uit te wisselen was heel leerzaam.”

De combinatie van werken en leren was voor Floris het gouden ei. “De groep bestond uit interessante mensen, alleen adviseurs, en dat vond ik heel fijn. Ik ging de adviseursrol veel meer zien als een vak, dan als een baan. Ik heb veel mensen ontmoet, waar ik veel van heb geleerd, zowel van docenten als van medecursisten. En je werd uitgedaagd en geconfronteerd met je eigen persoon. De inzichten die ik bij de driedaagse met Els van Steijn opdeed, helpen me nog steeds.”

Tot op de dag van vandaag blijft Floris manieren zoeken om zichzelf te prikkelen. “Na mijn afronding van de consultingprogramma’s, ben ik structureel blijven lezen, ondanks twee kleine kinderen thuis. En mijn alumnigroep zie ik ongeveer eens per half jaar en dan bespreken we casuïstiek. En een goede vriend deed een zelfde soort opleiding. We sparren in de auto, ook op professioneel niveau.”

Nieuwe inzichten….

Vervolgens wilde Floris meer de kant van business development op. “De bouwsector is heel traditioneel en maakt het niet makkelijk om daar disruptief aan de slag te gaan. Bijvoorbeeld de transitie om met duurzamere materialen te bouwen gaat heel traag. De rest van de wereld is al verder. Ik wil meer impact en bijdragen aan een transitie op zowel het gebied van nieuwe business als andere manieren van samenwerken. Kortom, de wereld een beetje beter achterlaten.”

En dus ging hij op zoek naar een werkgever waar dat mogelijk was. “Ik zocht een omgeving waar ik innovatieve producten kon ontwikkelen. Producten waar ook een prijskaartje aanhangt. Dat is voor een klein adviesbureau als Flux Partners een groot risico en ze wilden niet plotseling hun corebusiness van advisering naar een productontwikkeling gaan.”

Zo kwam Floris bij Sweco (voorheen Grondmij) terecht. “Ik kon daar op de fiets naar toe en de organisatie is groot genoeg om mijn ambities waar te kunnen maken en producten voor de toekomst te ontwikkelen.” De innovatietak van Sweco bleek echter nog erg pril. “Er zat wel wat schot in, maar niet voldoende en het bleek lastig om die stappen te zetten op het gebied van innovatie die ik voor ogen had. Er werd geen echte noodzaak gevoeld, noch echte ambitie. De coronatijd hielp daar ook echt niet bij. Ik besloot om te stoppen bij Sweco, mede door het  thuiswerken en gebrek aan fysieke samenwerking. Ik miste het zien van mensen. Daarbij kwamen veel existentiele vragen op: waarom doe ik dit, wat voegt het toe, wat doe ik nu eigenlijk echt etc. dit leidde tot nieuwe inzichten.”

Terug bij af?

Hij wilde een moutainbike-community opzetten, met een eigen plek en routes in een bos. “Door de gevraagde vergunningen en verzekeringstechnische zaken bleek deze vrijheid absoluut niet zo vrij te zijn. Ik ging verder op zoek en deed een cursus fietstechniek. Op zich heel leuk, maar dit was zo knetterhard werken dat het weinig financiële vrijheid opleverde. Het gevoel van klussen aan een fiets ging gepaard met een gevoel van vrijheid. Totdat ik me realiseerde dat het klussen van fietsen met een moordend tempo moet gebeuren, om de krappe marges goed te maken. Dit voelde dus veel minder vrij dan ik in eerste instantie dacht. Was ik nu weer terug bij af? Misschien wel wat betreft een leuke baan of opdracht die ik zocht, maar deze zoektocht heeft me veel inzichten over mezelf opgeleverd.

“Ik was altijd vooruit aan het kijken. Ik moet ergens naar toe, ik ben er nog niet. Alle ervaringen en reflecties hebben mij inmiddels laten inzien dat ik al ergens ben. Ik kom meer in mijn gevoel. Ik sta nu meer open voor wat de dag brengt.”

In de banen en functies die ik had, was ik altijd bezig met het verleden (het optimaliseren van processen) of met de toekomst (waar gaan we ons op richten). Zelf was ik ook altijd vooruit aan het kijken. Altijd het gevoel, ik moet ergens naar toe, ik ben er nog niet. Alle ervaringen en reflecties hebben mij inmiddels laten inzien dat ik al ergens ben. Doordat ik altijd bezig was met ofwel verleden of toekomst, was ik weinig bezig met het hier en nu.”

In het hier en nu

“Terwijl het enige leven dat er is hier en nu is. Alleen was ik niet in het hier en nu, ik leefde niet in het heden. Dat in het nu leven probeer ik al een tijdje steeds meer te doen en daar wordt ik rustiger van. Ik kom meer in mijn gevoel. Stoppen met koffiedrinken en ontspanningsoefeningen en mediteren helpen daarbij. Ik sta nu meer open voor wat de dag brengt.” Bij zijn nieuwe werkgever Eikk Onderwijsgroep probeer Floris dat ook toe te passen en te kijken waar het hem brengt. “Het thema vrijheid blijf ik onderzoeken, wat is nu vrijheid voor mij. Het blijft een schitterend, maar duizelingwekkend begrip. Enerzijds zoek je vrijheid, maar in vrijheid zonder grenzen schuilt doelloosheid. Ik besef ineens, zonder Ying geen Yang, zonder Yang geen Ying.”

Lees meer verhalen van adviseurs en ontdek Advanced Consulting and Change

In ‘Sioo’s spreekgestoelte’ spreekt relatiemanager Annet Weitering met alumni over hun persoonlijke en professionele ontwikkeling. Deze keer met Floris Foolen, recent gestart bij de Eikk Onderwijsgroep. We spraken hem als alumnus van Advanced Consulting and Change (ACC) en De Nieuwe Adviseur (DNA) om stil te staan bij een paar inzichten uit zijn persoonlijke en professionele ontwikkeling.

Floris is geboren in Vught en ging naar een Jenaplanschool met veel vrijheid en eigen verantwoordelijkheid. Na de middelbare school wilde hij weg uit Vught, weg uit Brabant, het ons-kent-ons-gevoel met weinig diversiteit. Hij ging reizen in Zuid-Amerika, eerst met een vriend, daarna alleen. Floris: “Voordat ik ging reizen was mijn studiekeuze uitgekomen op biomedische wetenschap, maar toen ik terugkwam van het reizen besloot ik Spaanse taal en cultuur te studeren.”

Op zoek naar de crux

Na een korte periode realiseerde Floris zich dat hij toch te weinig affiniteit met de studie had en zich hier niet in zijn werkende leven dagelijks mee wilde bezighouden en switchte naar een studie filosofie. “De eerste colleges vond ik interessant. Maar daarna miste ik zowel de diepgang als de verbreding. Het streven naar een waarheid gevangen in concepten, leek me een eindeloze zoektocht, waarbij je juist alleen maar verdieping en verbreding vindt, maar geen uiteindelijk resultaat en dat miste ik.”

Dat op zoek gaan naar de crux van een vraagstuk of probleem, is wat Floris interessant vindt. Op zoek naar ‘het waarom’ en dan aan de slag. ‘’Samen met een vriend deed ik vaak mee aan ‘battle of concepts’-prijsvragen. ‘Battle of concepts’ is een platform waarop uiteenlopende bedrijven en organisaties (profit, non-profit en overheidsinstellingen vraagstukken aanbieden en op zoek zijn naar out-of-the-box oplossingen voor deze opgaven. We bedachten oplossingen voor de meest uiteenlopende soorten vraagstukken: zo dacht ik mee over de baggerproblematiek en boog ik mij over verschillende commerciële vraagstukken. Dit vond ik ontzettend leuk om te doen. Voor het eerst merkte ik dat ik de opgedane vaardigheden van mijn studie Filosofie toch wèl kon inzetten voor hele concrete doelgerichte vraagstukken. Dit heeft me ook bewust gemaakt van het feit dat mijn verschillende vaardigheden bij verschillende organisaties van waarde kunnen zijn. Aan het eind van mijn studie wilde ik graag mijn kennis en kunde inzetten bij concrete projecten, maar ik had geen idee waar ik moest beginnen.”

“Ik werd echt uitgedaagd, eindelijk wist ik het een keer niet. Mijn manier was slechts één van de zoveel manieren. Daardoor kreeg ik ontzettend veel ideeën, ook het proces om tot ideeën te komen en deze met elkaar uit te wisselen was heel leerzaam. Ik ben adviseren als een vak gaan zien.”

En toen liep ik Florian tegen het lijf tijdens het fietsen. Florian werkte bij een technisch adviesbureau. Al pratend bedachten we dat mijn kwaliteiten wellicht goed in te zetten waren binnen de risicogestuurde denkwijze binnen bouwprocessen. Vooral op het gebied tendermanagement bleek dit een goede match. En zo kwam ik bij DPI terecht. Eigenlijk als vreemde eend in de bijt, maar voelde me als een vis in het water.”

Floris raakte steeds meer bekend met het vakgebied, met het technisch jargon en met vastgeroeste technische opvattingen in de traditionele bouwwereld. “Ik hielp techneuten anders naar tendermanagement te laten kijken. Ik leerde ze dat je oplossingen anders moet verkopen aan opdrachtgevers. Maar ook hoe je heel complexe materie zo kunt beschrijven dat zelfs een leek het begrijpt. Ik maakte veel gebruik van socratische vraagtechnieken om echt tot de kern te komen.” Dit was een leerzame periode in Floris’ loopbaan, waar veel energie, hoge pieken en grote belangen deel van uitmaakten.

‘Een volgende stap in mijn professionele identiteit’

“Na een mislukte management buy-out werd er een nieuw bedrijf, genaamd Flux Partners, opgericht. Daar besloot ik te gaan werken, omdat het me leuk leek om aan het begin te staan van een nieuw bedrijf en daar mee te helpen om het groot te maken. We groeiden hard. Gingen van 6 naar 40 medewerkers en ik nam daar ook managementtaken op me. Ik groeide met het bedrijf mee en zat inmiddels in het middenmanagement. Mijn mentor Florian maakte mij bewust van het opleidingsaanbod van Sioo, dat mij kon helpen de volgende stap in mijn professionele identiteit te maken. Ik moest voor mijn werkgever eerst een stevige businesscase maken en toen die rond was ben ik gestart bij Sioo.’

Na het ‘kernprogramma’ (heden ‘Advanced Consulting and Change’ geheten) stroomde Floris door naar het ‘ondernemersprofiel’ (heden ‘De Nieuwe Adviseur’ geheten) met Raïssa Verdult als leerbegeleider. “Ik vond de hele opleiding zó inspirerend! Ik werd echt uitgedaagd, eindelijk wist ik het een keer niet. Mijn manier was slechts één van de zoveel manieren. Daardoor kreeg ik ontzettend veel ideeën, ook het proces om tot ideeën te komen en deze met elkaar uit te wisselen was heel leerzaam.”

De combinatie van werken en leren was voor Floris het gouden ei. “De groep bestond uit interessante mensen, alleen adviseurs, en dat vond ik heel fijn. Ik ging de adviseursrol veel meer zien als een vak, dan als een baan. Ik heb veel mensen ontmoet, waar ik veel van heb geleerd, zowel van docenten als van medecursisten. En je werd uitgedaagd en geconfronteerd met je eigen persoon. De inzichten die ik bij de driedaagse met Els van Steijn opdeed, helpen me nog steeds.”

Tot op de dag van vandaag blijft Floris manieren zoeken om zichzelf te prikkelen. “Na mijn afronding van de consultingprogramma’s, ben ik structureel blijven lezen, ondanks twee kleine kinderen thuis. En mijn alumnigroep zie ik ongeveer eens per half jaar en dan bespreken we casuïstiek. En een goede vriend deed een zelfde soort opleiding. We sparren in de auto, ook op professioneel niveau.”

Nieuwe inzichten….

Vervolgens wilde Floris meer de kant van business development op. “De bouwsector is heel traditioneel en maakt het niet makkelijk om daar disruptief aan de slag te gaan. Bijvoorbeeld de transitie om met duurzamere materialen te bouwen gaat heel traag. De rest van de wereld is al verder. Ik wil meer impact en bijdragen aan een transitie op zowel het gebied van nieuwe business als andere manieren van samenwerken. Kortom, de wereld een beetje beter achterlaten.”

En dus ging hij op zoek naar een werkgever waar dat mogelijk was. “Ik zocht een omgeving waar ik innovatieve producten kon ontwikkelen. Producten waar ook een prijskaartje aanhangt. Dat is voor een klein adviesbureau als Flux Partners een groot risico en ze wilden niet plotseling hun corebusiness van advisering naar een productontwikkeling gaan.”

Zo kwam Floris bij Sweco (voorheen Grondmij) terecht. “Ik kon daar op de fiets naar toe en de organisatie is groot genoeg om mijn ambities waar te kunnen maken en producten voor de toekomst te ontwikkelen.” De innovatietak van Sweco bleek echter nog erg pril. “Er zat wel wat schot in, maar niet voldoende en het bleek lastig om die stappen te zetten op het gebied van innovatie die ik voor ogen had. Er werd geen echte noodzaak gevoeld, noch echte ambitie. De coronatijd hielp daar ook echt niet bij. Ik besloot om te stoppen bij Sweco, mede door het  thuiswerken en gebrek aan fysieke samenwerking. Ik miste het zien van mensen. Daarbij kwamen veel existentiele vragen op: waarom doe ik dit, wat voegt het toe, wat doe ik nu eigenlijk echt etc. dit leidde tot nieuwe inzichten.”

Terug bij af?

Hij wilde een moutainbike-community opzetten, met een eigen plek en routes in een bos. “Door de gevraagde vergunningen en verzekeringstechnische zaken bleek deze vrijheid absoluut niet zo vrij te zijn. Ik ging verder op zoek en deed een cursus fietstechniek. Op zich heel leuk, maar dit was zo knetterhard werken dat het weinig financiële vrijheid opleverde. Het gevoel van klussen aan een fiets ging gepaard met een gevoel van vrijheid. Totdat ik me realiseerde dat het klussen van fietsen met een moordend tempo moet gebeuren, om de krappe marges goed te maken. Dit voelde dus veel minder vrij dan ik in eerste instantie dacht. Was ik nu weer terug bij af? Misschien wel wat betreft een leuke baan of opdracht die ik zocht, maar deze zoektocht heeft me veel inzichten over mezelf opgeleverd.

“Ik was altijd vooruit aan het kijken. Ik moet ergens naar toe, ik ben er nog niet. Alle ervaringen en reflecties hebben mij inmiddels laten inzien dat ik al ergens ben. Ik kom meer in mijn gevoel. Ik sta nu meer open voor wat de dag brengt.”

In de banen en functies die ik had, was ik altijd bezig met het verleden (het optimaliseren van processen) of met de toekomst (waar gaan we ons op richten). Zelf was ik ook altijd vooruit aan het kijken. Altijd het gevoel, ik moet ergens naar toe, ik ben er nog niet. Alle ervaringen en reflecties hebben mij inmiddels laten inzien dat ik al ergens ben. Doordat ik altijd bezig was met ofwel verleden of toekomst, was ik weinig bezig met het hier en nu.”

In het hier en nu

“Terwijl het enige leven dat er is hier en nu is. Alleen was ik niet in het hier en nu, ik leefde niet in het heden. Dat in het nu leven probeer ik al een tijdje steeds meer te doen en daar wordt ik rustiger van. Ik kom meer in mijn gevoel. Stoppen met koffiedrinken en ontspanningsoefeningen en mediteren helpen daarbij. Ik sta nu meer open voor wat de dag brengt.” Bij zijn nieuwe werkgever Eikk Onderwijsgroep probeer Floris dat ook toe te passen en te kijken waar het hem brengt. “Het thema vrijheid blijf ik onderzoeken, wat is nu vrijheid voor mij. Het blijft een schitterend, maar duizelingwekkend begrip. Enerzijds zoek je vrijheid, maar in vrijheid zonder grenzen schuilt doelloosheid. Ik besef ineens, zonder Ying geen Yang, zonder Yang geen Ying.”

Lees meer verhalen van adviseurs en ontdek Advanced Consulting and Change