Mail ons

Overzicht

Sioo’s Spreekgestoelte: Froukje Thijs

Blogpost 12 Nov 2019

In ‘Sioo’s spreekgestoelte’ laten we alumni aan het woord over hun professionele en persoonlijke ontwikkeling. Karin Cornelissen geeft het stokje door naar Froukje Thijs, eigenaar van Café de Liefde in Rotterdam. Froukje is alumnus van In de Wind, Sioo’s consulting-programma dat een voorloper van het huidige Consulting in de Informatiesamenleving is.

De naam van Froukje’s praktijk voor persoonlijke ontwikkeling werd gekozen na het zien van een VPRO-documentaire die Café de Liefde heette. Froukje: “Ik was direct fan van die documentaire. Als ik ooit een eigen bedrijf zou starten, moest het die naam krijgen. Ik kom zelf uit een normatieve omgeving met veel oordelen en ingewikkelde liefdesverhalen. Deze documentaire liet zonder oordelen zien hoe mensen vormgeven aan liefdesrelaties. Het was een eyeopener en ik wist al dat ik iets met relaties wilde doen. Waar je ook mee worstelt, alles is terug te leiden naar de liefde. Liefde voor jezelf, voor anderen, voor je werk. In mijn praktijk kunnen mensen gehoor geven ‘aan de herrie in hun hart’.”

Psychologie

Al op jonge leeftijd voelde Froukje dat het deze kant op zou gaan. “Op de basisschool vroeg de leraar wat ik wilde worden. Ik antwoordde direct: psycholoog. Ik zag en hoorde en voelde zoveel, vooral ook in de interactie tussen mensen. Maar ik wist echt niet wat ik daar mee moest en had al helemaal geen taal om duidelijk te maken wat ik zag.” Niet de meest gebruikelijke beroepscontext voor een klein meisje, maar voor Froukje was het min of meer bekend terrein. “Mijn ouders waren maatschappelijk werkers en mijn vader werkte voor de kindertelefoon en had een praktijk aan huis. ’s Avonds begeleidde hij samen met een psychiater groepen met behulp van Transactionele Analyse.”

Ook in andere stadia van haar jeugd werd de bodem gelegd voor haar coachingpraktijk. “Toen ik 16 was, werd ik zeiljuf. Ik vond dit heel fijn om te doen omdat ik veel vrijheid voelde. Ik kon kijken wat nodig was. Eigenlijk zit dat ook wel in de familie. Veel familieleden zijn of waren werkzaam in het onderwijs.” Vervolgens was het weer tijd om zelf onderwezen te worden. “Ik koos ervoor om personeelsmanagement te gaan studeren. Het leekt me zowel de organisatiekant als de menselijke kant te behandelen. Maar ik vond het vreselijk. Ze hadden het over “dode” organisaties en over expeditieafdelingen en ik dacht alleen maar: ‘expeditie… zal wel over reizen gaan?’ Ik moet daar nu vreselijk om lachen, maar toen was het niet om doorheen te komen.”

Met huid en haar

Gelukkig had Froukje even wat afleiding in het bestuursjaar van haar studentenvereniging. “Dat was heel leuk, maar daarna werd het een pittige tijd. Mijn ouders gingen uit elkaar en mijn moeder werd ernstig ziek. Ik startte ik met een niet te ingewikkelde baan. Ik werd bij Randstad in Zwolle accountspecialist in de flexibele inzet voor TNT (PostNL, nvdr). Dat werd heel hard werken, dat gold voor alle functies die ik bij Randstad zou krijgen. En ik vond wel dat ik alles zelf moest kunnen, hulp vragen was geen optie en ik was op een gegeven moment ‘helemaal op’.”

Het was dus hoog tijd voor andere mogelijkheden in en andere perspectieven op werk. “Ik hoorde van Sioo via twee kennissen die beiden vertelden dat Sioo je uitnodigt om met ‘huid en haar in te stappen’ en met lef met jezelf aan de slag te gaan. Dat leek me aantrekkelijk. Dus toen ik bij Randstad een nieuwe baan kreeg aangeboden, heb ik toegezegd op voorwaarde dat ik de Sioo-opleiding mocht gaan volgen. Dat ging niet zonder slag of stoot, maar is wel gelukt.”

Licht en donker

Tijdens In de Wind kreeg Froukje eindelijk ‘de taal’ waarnaar ze eigenlijk sinds de basisschool al op zoek was. “Het was echt een opluchting en tegelijkertijd vond ik het ook tragisch dat dit meervoudig, systemisch kijken, voelen en benoemen voor mij en anderen zo lang onbereikbaar is geweest. Bij Sioo komt de rationele en gevoelswereld samen. Die mogen er in één kamer zijn. Alles heeft een plek en dat wrong lange tijd tussen mij en de buitenwereld.” Sinds haar Sioo-opleiding is het systemische kijken altijd onderdeel geweest van Froukje’s werk. Daarnaast koestert ze aan twee docenten in het bijzonder mooie herinneringen: Morten Hort en Peter Frank Huizinga. “Met de methodieken van allebei werk ik nog dagelijks. Peter Frank werkt met energie. Tijdens zijn workshop wisten we als deelnemers eigenlijk niet echt wat hij nu deed, maar ik was enorm geraakt. Het heeft er in geresulteerd dat ik nu af en toe met hem in duo-coaching werk.”

Vandaag is Froukje dan ook volop aan de slag als coach, met een kleine 300 gesprekken per jaar. “Dat doe ik zowel één-op-één als voor groepen. Zo ben ik nu bezig met een groep moeders die net weer aan het werk zijn. Zij ervaren de heelheid van thuis vaak niet in het werk en komen terug in een wereld waar je wel je werk mee naar huis mag nemen maar niet andersom. We helpen hen plek vinden in de nieuwe setting en die twee werelden te integreren.” Daarvoor heeft Froukje dan ook de nodige bagage opgebouwd. “Ik heb inmiddels een hele apothekerskast vol met methodieken, theorieën en werkvormen. Soms helpt het om eerst in het verleden te duiken. Dan helpen familieopstellingen. Maar ik gebruik ook heel graag methoden om aan de slag te gaan met wat in het hier en nu speelt, wat er tussen mensen speelt in het moment. Ik fungeer graag als brug voor mensen, een toegangspoort naar het donkere én het lichte.”

Benieuwd hoe andere alumni zich ontwikkeld hebben?
Lees de verhalen van Karin en Margot.

In ‘Sioo’s spreekgestoelte’ laten we alumni aan het woord over hun professionele en persoonlijke ontwikkeling. Karin Cornelissen geeft het stokje door naar Froukje Thijs, eigenaar van Café de Liefde in Rotterdam. Froukje is alumnus van In de Wind, Sioo’s consulting-programma dat een voorloper van het huidige Consulting in de Informatiesamenleving is.

De naam van Froukje’s praktijk voor persoonlijke ontwikkeling werd gekozen na het zien van een VPRO-documentaire die Café de Liefde heette. Froukje: “Ik was direct fan van die documentaire. Als ik ooit een eigen bedrijf zou starten, moest het die naam krijgen. Ik kom zelf uit een normatieve omgeving met veel oordelen en ingewikkelde liefdesverhalen. Deze documentaire liet zonder oordelen zien hoe mensen vormgeven aan liefdesrelaties. Het was een eyeopener en ik wist al dat ik iets met relaties wilde doen. Waar je ook mee worstelt, alles is terug te leiden naar de liefde. Liefde voor jezelf, voor anderen, voor je werk. In mijn praktijk kunnen mensen gehoor geven ‘aan de herrie in hun hart’.”

Psychologie

Al op jonge leeftijd voelde Froukje dat het deze kant op zou gaan. “Op de basisschool vroeg de leraar wat ik wilde worden. Ik antwoordde direct: psycholoog. Ik zag en hoorde en voelde zoveel, vooral ook in de interactie tussen mensen. Maar ik wist echt niet wat ik daar mee moest en had al helemaal geen taal om duidelijk te maken wat ik zag.” Niet de meest gebruikelijke beroepscontext voor een klein meisje, maar voor Froukje was het min of meer bekend terrein. “Mijn ouders waren maatschappelijk werkers en mijn vader werkte voor de kindertelefoon en had een praktijk aan huis. ’s Avonds begeleidde hij samen met een psychiater groepen met behulp van Transactionele Analyse.”

Ook in andere stadia van haar jeugd werd de bodem gelegd voor haar coachingpraktijk. “Toen ik 16 was, werd ik zeiljuf. Ik vond dit heel fijn om te doen omdat ik veel vrijheid voelde. Ik kon kijken wat nodig was. Eigenlijk zit dat ook wel in de familie. Veel familieleden zijn of waren werkzaam in het onderwijs.” Vervolgens was het weer tijd om zelf onderwezen te worden. “Ik koos ervoor om personeelsmanagement te gaan studeren. Het leekt me zowel de organisatiekant als de menselijke kant te behandelen. Maar ik vond het vreselijk. Ze hadden het over “dode” organisaties en over expeditieafdelingen en ik dacht alleen maar: ‘expeditie… zal wel over reizen gaan?’ Ik moet daar nu vreselijk om lachen, maar toen was het niet om doorheen te komen.”

Met huid en haar

Gelukkig had Froukje even wat afleiding in het bestuursjaar van haar studentenvereniging. “Dat was heel leuk, maar daarna werd het een pittige tijd. Mijn ouders gingen uit elkaar en mijn moeder werd ernstig ziek. Ik startte ik met een niet te ingewikkelde baan. Ik werd bij Randstad in Zwolle accountspecialist in de flexibele inzet voor TNT (PostNL, nvdr). Dat werd heel hard werken, dat gold voor alle functies die ik bij Randstad zou krijgen. En ik vond wel dat ik alles zelf moest kunnen, hulp vragen was geen optie en ik was op een gegeven moment ‘helemaal op’.”

Het was dus hoog tijd voor andere mogelijkheden in en andere perspectieven op werk. “Ik hoorde van Sioo via twee kennissen die beiden vertelden dat Sioo je uitnodigt om met ‘huid en haar in te stappen’ en met lef met jezelf aan de slag te gaan. Dat leek me aantrekkelijk. Dus toen ik bij Randstad een nieuwe baan kreeg aangeboden, heb ik toegezegd op voorwaarde dat ik de Sioo-opleiding mocht gaan volgen. Dat ging niet zonder slag of stoot, maar is wel gelukt.”

Licht en donker

Tijdens In de Wind kreeg Froukje eindelijk ‘de taal’ waarnaar ze eigenlijk sinds de basisschool al op zoek was. “Het was echt een opluchting en tegelijkertijd vond ik het ook tragisch dat dit meervoudig, systemisch kijken, voelen en benoemen voor mij en anderen zo lang onbereikbaar is geweest. Bij Sioo komt de rationele en gevoelswereld samen. Die mogen er in één kamer zijn. Alles heeft een plek en dat wrong lange tijd tussen mij en de buitenwereld.” Sinds haar Sioo-opleiding is het systemische kijken altijd onderdeel geweest van Froukje’s werk. Daarnaast koestert ze aan twee docenten in het bijzonder mooie herinneringen: Morten Hort en Peter Frank Huizinga. “Met de methodieken van allebei werk ik nog dagelijks. Peter Frank werkt met energie. Tijdens zijn workshop wisten we als deelnemers eigenlijk niet echt wat hij nu deed, maar ik was enorm geraakt. Het heeft er in geresulteerd dat ik nu af en toe met hem in duo-coaching werk.”

Vandaag is Froukje dan ook volop aan de slag als coach, met een kleine 300 gesprekken per jaar. “Dat doe ik zowel één-op-één als voor groepen. Zo ben ik nu bezig met een groep moeders die net weer aan het werk zijn. Zij ervaren de heelheid van thuis vaak niet in het werk en komen terug in een wereld waar je wel je werk mee naar huis mag nemen maar niet andersom. We helpen hen plek vinden in de nieuwe setting en die twee werelden te integreren.” Daarvoor heeft Froukje dan ook de nodige bagage opgebouwd. “Ik heb inmiddels een hele apothekerskast vol met methodieken, theorieën en werkvormen. Soms helpt het om eerst in het verleden te duiken. Dan helpen familieopstellingen. Maar ik gebruik ook heel graag methoden om aan de slag te gaan met wat in het hier en nu speelt, wat er tussen mensen speelt in het moment. Ik fungeer graag als brug voor mensen, een toegangspoort naar het donkere én het lichte.”

Benieuwd hoe andere alumni zich ontwikkeld hebben?
Lees de verhalen van Karin en Margot.