Mail ons

Overzicht

In Memoriam: Léon de Caluwé

Nieuws 12 Jun 2019
Begin deze week bereikte ons het intens droevige bericht van het overlijden van Léon de Caluwé.

Jarenlang is Léon prominent docent in vele leertrajecten van Sioo geweest en heeft hij als gewaardeerd en betrouwbaar samenwerkingspartner zijn stempel gedrukt op het vakgebied van organiseren, adviseren, leren en veranderen. Het handboek Leren Veranderen is een gids en een naslagwerk gebleken voor de veranderaar en heeft duizenden organisatieprofessionals taal gegeven om het met elkaar over veranderen in al haar facetten te hebben.

Léon heeft een grote bijdrage geleverd aan het vakgebied op zijn eigen innemende manier. Hij heeft wetenschap en praktijk verbonden door talloze publicaties, maar ook door initiatieven te nemen of nieuw leven in te blazen. Als geen ander wist hij met zijn vertelkunst en humor inzichten voor altijd op je netvlies te branden.

Of zoals collega en co-auteur Hans Vermaak het tijdens de afscheidsceremonie zei: “Als je Léon vroeg waar hij van was, dan noemde hij drie onderwerpen: spelsimulaties, adviseren en veranderen. Daar schreef hij over, daar leidde hij mensen in op, daar deed hij onderzoek naar. Hij schreef meer dan 100 publicaties, waaronder een heel stel boeken. Eentje zelfs in het Russisch. Sommige met prijzen. Hij maakte daarmee taal en verhaal voor het vak.

Hij maakte ook deel uit van allerlei raden en commissies. Zelf noemde hij dan de Adviesraad Voortgezet Onderwijs of zijn adviesrol bij de Raad voor Europa. Meer recent kan je denken aan de wetenschappelijke raad van de OOA, bestuurslid van de Academy of Management of lid van de tijdschriftredacties zoals M&O. Het was zijn manier om de vakgemeenschap te dienen.

Maar vooral was Léon docent. Zijn wortels als pedagoog kon hij blijkbaar niet loochenen. Soms gaf hij les in eigen programma’s, maar vooral als gastdocent in honderden opleidingen. Zo ook bij Sioo. En daarin was hij een verhalenverteller. Hij kon zo een lange ochtend volpraten over kleurendenken of over vuilnisvat-besluitvorming. En dat was allesbehalve saai. Hij speelde daarbij zowel met de inhoud als met de zaal. Hij bereikte er half Nederland mee. Onvermoeibaar, zo leek het soms.

Ik zal hem missen. En met mij vele klanten, studenten en vakgenoten.”

Met zijn gedachtegoed en de warme herinneringen aan zijn persoon blijft hij in ons midden.

Begin deze week bereikte ons het intens droevige bericht van het overlijden van Léon de Caluwé.

Jarenlang is Léon prominent docent in vele leertrajecten van Sioo geweest en heeft hij als gewaardeerd en betrouwbaar samenwerkingspartner zijn stempel gedrukt op het vakgebied van organiseren, adviseren, leren en veranderen. Het handboek Leren Veranderen is een gids en een naslagwerk gebleken voor de veranderaar en heeft duizenden organisatieprofessionals taal gegeven om het met elkaar over veranderen in al haar facetten te hebben.

Léon heeft een grote bijdrage geleverd aan het vakgebied op zijn eigen innemende manier. Hij heeft wetenschap en praktijk verbonden door talloze publicaties, maar ook door initiatieven te nemen of nieuw leven in te blazen. Als geen ander wist hij met zijn vertelkunst en humor inzichten voor altijd op je netvlies te branden.

Of zoals collega en co-auteur Hans Vermaak het tijdens de afscheidsceremonie zei: “Als je Léon vroeg waar hij van was, dan noemde hij drie onderwerpen: spelsimulaties, adviseren en veranderen. Daar schreef hij over, daar leidde hij mensen in op, daar deed hij onderzoek naar. Hij schreef meer dan 100 publicaties, waaronder een heel stel boeken. Eentje zelfs in het Russisch. Sommige met prijzen. Hij maakte daarmee taal en verhaal voor het vak.

Hij maakte ook deel uit van allerlei raden en commissies. Zelf noemde hij dan de Adviesraad Voortgezet Onderwijs of zijn adviesrol bij de Raad voor Europa. Meer recent kan je denken aan de wetenschappelijke raad van de OOA, bestuurslid van de Academy of Management of lid van de tijdschriftredacties zoals M&O. Het was zijn manier om de vakgemeenschap te dienen.

Maar vooral was Léon docent. Zijn wortels als pedagoog kon hij blijkbaar niet loochenen. Soms gaf hij les in eigen programma’s, maar vooral als gastdocent in honderden opleidingen. Zo ook bij Sioo. En daarin was hij een verhalenverteller. Hij kon zo een lange ochtend volpraten over kleurendenken of over vuilnisvat-besluitvorming. En dat was allesbehalve saai. Hij speelde daarbij zowel met de inhoud als met de zaal. Hij bereikte er half Nederland mee. Onvermoeibaar, zo leek het soms.

Ik zal hem missen. En met mij vele klanten, studenten en vakgenoten.”

Met zijn gedachtegoed en de warme herinneringen aan zijn persoon blijft hij in ons midden.