Mail ons

Overzicht

Podcast: Paul Verhaeghe over vervreemding

Podcast 27 Jun 2022

Zijn we van collega’s en de organisatie vervreemd tijdens de Corona-pandemie? Zijn we vervreemd van onszelf door alle prikkels vanuit social media? Of is vervreemding misschien wel een kracht voor verandering? We vroegen Glenn van der Burg erover in gesprek te gaan met prof. dr. Paul Verhaeghe (emiritus Klinische Psychologie aan Universiteit van Gent) en Jesse Segers, rector van Sioo en leiderschapsexpert.

Aanleiding is Sioo’s themadag ‘In tijden van vervreemding’. We vroegen Paul Verhaeghe om daarvoor de keynote in de ochtend te geven vanwege zijn recent verschenen Maand van de Filosofie-essay ‘Intieme vreemden’. De afgelopen eeuwen veranderde ons zelfbeeld zonder dat we er echt achter kwamen wie wij zijn. De enige constante is het gevoel dat we tekortschieten. We blijven vertwijfeld, soms zelfs vervreemd achter. Wie we zijn wordt in grote mate bepaald door onze intimiteit met anderen: onze ouders, onze geliefden, onze kinderen. Maar hoe intiem we ook met elkaar zijn, toch willen we ons ook steeds weer losmaken, zelfstandig zijn. Welke tegengestelde krachten zijn hier aan het werk? Kan het zijn dat ons maken en vernietigen, onze intimiteit en onze vervreemding, niets meer zijn dan menselijke variaties op kosmische processen die het universum al sinds de oerknal bepalen?

Meer van Sioo horen?

Zijn we van collega’s en de organisatie vervreemd tijdens de Corona-pandemie? Zijn we vervreemd van onszelf door alle prikkels vanuit social media? Of is vervreemding misschien wel een kracht voor verandering? We vroegen Glenn van der Burg erover in gesprek te gaan met prof. dr. Paul Verhaeghe (emiritus Klinische Psychologie aan Universiteit van Gent) en Jesse Segers, rector van Sioo en leiderschapsexpert.

Aanleiding is Sioo’s themadag ‘In tijden van vervreemding’. We vroegen Paul Verhaeghe om daarvoor de keynote in de ochtend te geven vanwege zijn recent verschenen Maand van de Filosofie-essay ‘Intieme vreemden’. De afgelopen eeuwen veranderde ons zelfbeeld zonder dat we er echt achter kwamen wie wij zijn. De enige constante is het gevoel dat we tekortschieten. We blijven vertwijfeld, soms zelfs vervreemd achter. Wie we zijn wordt in grote mate bepaald door onze intimiteit met anderen: onze ouders, onze geliefden, onze kinderen. Maar hoe intiem we ook met elkaar zijn, toch willen we ons ook steeds weer losmaken, zelfstandig zijn. Welke tegengestelde krachten zijn hier aan het werk? Kan het zijn dat ons maken en vernietigen, onze intimiteit en onze vervreemding, niets meer zijn dan menselijke variaties op kosmische processen die het universum al sinds de oerknal bepalen?

Meer van Sioo horen?